Chapter Title : പ്രശാന്തിയുടെ ഓണാഘോഷം [Devid]

മതി അവൾ അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ നോട്ടം അനീഷിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആയിരുന്നു പ്രശാന്തി താഴേക്ക് പോയി സമയം പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു അനീഷ് മനഃപൂർവം കഴിയ്ക്കുന്നത് കുറച്ചു പ്രശാന്തി ഫുടൊക്കെ റെഡിയാക്കി മക്കൾക്കു കൊടുത്തു അവരെ ഉറങ്ങാൻ കിടത്തി ടീവി കാണാൻ ഇരുന്നു അനീഷ് ഫോൺ ചെയ്യാൻ എന്ന ഭാവത്തിൽ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു അപ്പുവിന് കാര്യം മനസിലായി അനീഷിന് കിട്ടുന്നതിനെ ഒക്കെ  അപ്പുവിനും പങ്കു വെക്കാറുണ്ട്  അനീഷ് ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് താഴേക്ക് വന്നു കഴിഞ്ഞോ പ്രശാന്തി ചോദിച്ചു

ഇല്ല ഒരു കോൾ വന്നപ്പോൾ താഴെ വന്നതാ സിനിമയാണോ അതും ചോദിച്ചു അവൻ പ്രശാന്തി ഇരുന്ന സോഫയിൽ ഇരുന്നു  അവൾ വല്ലാതായി അവൾ മുകളിലേക്ക് നോക്കി അവിടെ കഴിയാറായിട്ടില്ല അനീഷ് പറഞ്ഞു പ്രശാന്തി ചിരിച്ചു ചേച്ചിക്കെന്താ ഒരു പേടി പോലെ ഹേ ഒന്നുമില്ല പിന്നെന്താ എന്നെ കാണുമ്പോൾ അറിയില്ല നീ നോക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഞാൻ നോക്കിയോ പിന്നല്ലാതെ ചോര കുടിക്കുവായിരുന്നില്ലേ ആണോ അതും പറഞ്ഞു അനീഷ് അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു  അവൾ അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി എഴുനേറ്റു എന്നിട്ട് മുകളിലേക്ക് നോക്കി അടുക്കളയിൽ പോയി അവൾ അടുക്കളയിൽ സ്ളാബ് ചാരി നിന്നു അവൻ വരുന്നത് അവൾ കണ്ടു അവളുടെ ശരീരം വിറച്ചു എന്താ ദേഷ്യമായോ അവൻ അടുത്ത് വന്നു അനീഷ് പോ ഞാൻ ഒച്ച വയ്ക്കും അതിനു ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ പ്ലീസ് നീ പോ ഹോ എന്ത് മണമാണ് ചേച്ചിക്ക് അവന്റെ കൈ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പതിഞ്ഞു അനീഷ് വേണ്ട പ്ലീസ് അവൾ കെഞ്ചി അവളവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ ശരീരം അവന്റെ ശരീരത്തിൽ അമർന്നിരുന്നു അനീഷ് വേണ്ടെടാ അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു അയ്യേ എന്റെ സുന്ദരി കരയുകയാണോ  ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല എനിക്കൊരു ഉമ്മ മാത്രം മതി അവൾ കെഞ്ചിയെങ്കിലും അവൻ പിന്മാറിയില്ല ഒടുവിൽ അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചുണ്ടു ചേർത്ത് അവൾ പെരുവിരലിൽ നിന്ന് പോയി കാരണം ആ സമയം അവന്റെ കൈ അവളുടെ അപ്പത്തി അമർന്നിരുന്നു അവളറിയാതെ വാ പൊളിച്ചു പോയി അവൻ