Chapter Title : പ്രതികാരം [Master]
കൊണ്ടു വരണേ. ഇന്നിനി ബിവറെജസില്‍ പോകാന്‍ ഒക്കത്തില്ല. ഓണമൊക്കെ അടുത്തോണ്ട് കച്ചോടം ഒള്ള സമയമാ” രഹസ്യമായി അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
“കാശെട്‌”
“ഓ, നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസവില്യോ? വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വാടാ, തരാം”
“ഉം, അന്നേരം ഞഞ്ഞാപിഞ്ഞാ പറഞ്ഞാ കുനിഞ്ഞിരിക്കും; പറഞ്ഞേക്കാം”
“ഒന്ന് പോടാ” അയാള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കടയിലേക്ക് കയറി. ഞാന്‍ സണ്ണി പോയെന്ന് പറഞ്ഞ ദിക്കിലേക്ക് വണ്ടിവിട്ടു. വളവു തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവനെ ഞാന്‍ കണ്ടു.
“കേറടാ മൈരേ” വച്ചുപിടിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്ന സണ്ണിയുടെ അടുത്ത് ബൈക്ക് ചവിട്ടി നിര്‍ത്തിയിട്ട് ഞാന്‍ ഉത്തരവിട്ടു.
“നീ എവിടെ പോയി കിടക്കുവാരുന്നെടാ പുല്ലേ? എത്ര നേരം ഞാനവിടെ നോക്കിനിന്നു” പറഞ്ഞിട്ട് അവന്‍ പിന്നില്‍ കയറി.
“ഒരു ചരക്കിന്റെ ചന്തീം നോക്കി നില്‍ക്കുവാരുന്നു” ബൈക്ക് മുന്‍പോട്ടെടുക്കുന്നതിനിടെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
“എവിടെ?”
“അമ്പലത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍..”
“നിന്റെ മുറിയണ്ടിയും വച്ച് അവിടെ വായീ നോക്കാന്‍ പോയാ നായമ്മാര് നിന്റെ ചുക്കാമണി ചെത്തി ഉപ്പിലിടും, പറഞ്ഞേക്കാം”
“പോടാ നസ്രാണി മൈരേ. മുറിയണ്ടി നിന്റെ തന്തയ്ക്കാ”
“ഹഹ്ഹ..അങ്ങേര്‍ക്ക് മുറിഞ്ഞതല്ല മോനെ”
ബൈക്ക് ബാറിന്റെ കോമ്പൌണ്ടില്‍ എത്തി നിന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങളിറങ്ങി.
“ഇന്നെന്താടാ ബാറില്‍? സാധാരണ എത്ര തിരക്കുണ്ടെങ്കിലും ബിവറേജസില്‍ നിന്ന് മാത്രം വാങ്ങി കൂച്ചുന്ന നിനക്ക് ലോട്ടറി വല്ലോം അടിച്ചു?” സണ്ണി അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ലോട്ടറിയല്ല, പറിയാ അടിച്ചത്. എടാ മൈരേ എനിക്ക് നിന്നോട് ചിലത് സംസാരിക്കാനുണ്ട്. അന്ന് നീ സൂചിപ്പിച്ച കാര്യം തന്നെ” ബാറിലെ അരണ്ടവെളിച്ചത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
“എന്ത്?”
“ശൈലേന്ദ്രന്റെ കാര്യം...”
“ഓഹോ, ഇപ്പോള്‍ എന്തുപറ്റി? അന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നീയെന്നെ എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞത്? അവനങ്ങനെ പറയില്ല, നിനക്കവനെ വര്‍ഷങ്ങളായി
💬 Comments
View all comments