Chapter Title : പ്രതിവിധി [Dark Knight]

സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ സുഭദ്രയെ സ്നേഹത്തോടെ പുണർന്നു. അവനു നല്ല പൊക്കമുണ്ട്. തന്റെ നെഞ്ചിൽ സുഭദ്രയുടെ കരയുന്ന മുഖം അവൻ ചേർത്തു. "അമ്മ കരയണ്ട, ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്." അവന്റെ കൈകൾ സുഭദ്രയുടെ കവിളുകളിലൂടെ ഓടി കണ്ണുനീരുകൾ തുടച്ചു. മിനുസമാർന്ന കൈകൾ. സുഭദ്ര ചേർന്നു നിന്നു. ഇരുവരുടെയും ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് പരസ്പരം അറിഞ്ഞു. "അമ്മേ ഇതിന് പ്രതിവിധി ഒന്നുമില്ലേ..എന്താണെങ്കിലും ചെയ്യാം, എത്ര ചിലവ് ആണെങ്കിലും നമുക്ക് നോക്കാം" "പ്രതിവിധി ഉണ്ട് മോനെ, പക്ഷെ അത് ഒരിക്കലും നടക്കില്ല..." "അതെന്താ എന്താണെങ്കിലും ചെയ്യാമെന്നേ..." "മോനെ കൊണ്ടേ പരിഹാരം ചെയ്യാൻ പറ്റുള്ളൂ"

"ആ പിന്നെന്താ അമ്മേ പ്രശ്നം? പറ, എന്ത് വഴിപാടാ, ശൈനപ്രദക്ഷിണം ആണോ എന്താണെങ്കിലും ചെയ്യാം." "എനിക്കത് നിന്നോട് പറയാൻ പറ്റില്ലടാ."

"ഇത് അമ്മയുടെ ജീവന്റെ കാര്യം ആണ്, എന്താണെങ്കിലും പറഞ്ഞേ പറ്റു." സുഭദ്ര കരച്ചിൽ നിർത്താതെ തന്നെ ജോൽസ്യൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ടു അവൻ ഇരുന്നു പോയി കസേരയിൽ. ഒരു ഭാവവും ഇല്ലാതെ,

പലവിധ ചിന്തകളിൽ പെട്ട്, ഒരു കല്ലു പോലെ ഇരുന്നു. അവനെന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. സുഭദ്രക്ക് മനസിലായി...ഇല്ല തന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല, അവനെക്കൊണ്ടും.

"മോൻ പൊയ്ക്കോ മോനെ, ഞാൻ പറയാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. എന്നോട് ക്ഷെമിക്ക് മോനെ". "അമ്മ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു അതിന്. അമ്മയുടെ ജീവന്റെ കാര്യം അല്ലെ...അമ്മയ്ക്ക് കുഴപ്പം ഇല്ലെങ്കിൽ...ഞാൻ റെഡി ആണ്...അമ്മയുടെ ജീവൻ ആണ് വലുത്...അതുമല്ല അമ്മയുടെ കഷ്ടതകൾ കൂടി മാറും എങ്കിൽ...വേറെ ഒന്നും നോക്കണ്ട...അധികം ആലോചിക്കേണ്ട"

"മോനെ...എനിക്ക് വേണ്ടി...മോനെ നീ ആദ്യമായി...അതും ഈ വയ്യാത്ത വയസിയുടെ ഒപ്പം.."