Chapter Title : ?പ്രീതിഹാര? [ഒന്നാം പാദം] [കൊമ്പൻ]

പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഈ പ്രശനം ഇത്രയ്ക്ക് വഷളവില്ലായിരുന്നു….
ഇതിപ്പോ…

പ്രീതി എന്റെ മുന്നിൽ തേങ്ങി കരയുകയാണ്, മനസ് നല്ലോണം നൊന്തു. ഞാനെന്താണ് പറയുക ഇപ്പൊ. ഞാൻ എണീറ്റ് കൊണ്ട് പ്രീതിയെ തൊട്ടതും, അവളെന്നെ നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ നേരെ ബാല്കണിയിലേക്ക് ചെന്നു. എന്നിട്ടും കരച്ചിൽ നിർത്താതെ ദൂരെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
ഞാൻ നേരെ വാഷ്ബേസിൽ ചെന്നു മുഖം ഒന്നുടെ കഴുകി ടവല് കൊണ്ട് തുടച്ചു.
അപ്പുവിനെ ശെരിക്കും പുതപ്പിച്ചുകൊണ്ട്,
പ്രീതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

“പ്രീതി, Its My Mistake. ശരണ്യ അടുത്തിരുന്നോപ്പോഴേ എനിക്ക് എണീക്കാമായിരുന്നു. ഞാൻ കാരണം അല്ലെ…..”

പ്രീതി ആ നിമിഷമെന്നെ ഇറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു, എന്നിട്ട് തേങ്ങി തേങ്ങി കരഞ്ഞു. അവളുടെ മനസിൽ ഞാനെത്രമാത്രം ഉണ്ടെന്നു എനിക്കാ നിമിഷം മനസിലായി. ഒരുപക്ഷെ ഞാൻ പ്രേമിക്കുന്നതിലും കൂടുതലെന്നെ പ്രീതി പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടോ……..

“പ്രീതി…”

“അമൽ!!!!! പ്ലീസ് എന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചിങ്ങനെ ചെയ്യല്ലേ, എനിക്കത്ര വല്യ മനസൊന്നും ഇല്യ……എന്റെ പ്രിജിയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആയി നീ വന്നപ്പോഴേ എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു, അതിനെന്താണ് കാരണമെന്നു ചോദിച്ചാൽ എനിക്കറിയില്ല!!!!!!! ഒരുപക്ഷെ പ്രിജിയെക്കാൾ ആദ്യം നിന്നെ എനിക്കാണ് ഇഷ്ടമായത്, കല്യാണത്തിന് അർദ്ധ സമ്മതമായിരുന്ന അവളോട് നിന്നെക്കുറിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കുമ്പോ…..I Really Love you Amal.!!!!!!”

(തുടരും)

ഒരു പാർട്ട് കൂടെ ഉള്ളു!

(.....സാരി ബെഡിനു താഴെ പുഴപോലെ കിടപ്പായിരുന്നു, ബ്ലൗസിലും അടിപ്പാവാടയിലും എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ചുകൊണ്ട് പ്രീതി എന്നോട് കൊഞ്ചിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഇടയിലൂടെ എന്റെ വിരലുകളെ ഞാൻ കടത്തി നോക്കുമ്പോ എന്റെ ചന്തിയിൽ പതിയെ പ്രീതിയോന്നു നുള്ളി….)