റൂമിന്റെ എത്തിയ ഞാൻ കുറച്ചു മുന്നേ ആന്റിയിൽ നിന്നുണ്ടായ പ്രവർത്തിയിൽ വിശ്വാസം വരാതെ സ്വയം കൈ ഉപയോഗിച്ച് മുഖത്തു അടിച്ചു നോക്കി സ്വപ്നം അല്ല യാഥാർത്യം ആണ് അപ്പോൾ. എന്താ പെട്ടെന്ന് ആന്റിയിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു പെരുമാറ്റം ഒരു നോക്കു കൊണ്ടോ വാക്ക് കൊണ്ടോ പോലും മുന്നേ ഒരിക്കലും അരുതാത്ത രീതിയിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടേം ഭാഗത്തുനിന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു ഇങ്ങനെ ഒരു നീക്കത്തിന്കാരണമായ ഒന്നും തന്നെ നടന്നട്ടില്ല ചിലപ്പോൾ ആന്റി ബീറിന്റെ പറ്റുംപുറത്തു സമഭവിച്ചതായിരിക്കും അങ്ങനെ ഓരോന്നും ചിന്തിച്ചിരുന്നു സമയം കുറെയങ്ങനെ പോയി. സമയം നോക്കാൻ ഫോൺ കൈയിൽ എടുത്തപ്പോൾ ആന്റിയുടെ കുറച്ചു വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജിന്റെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ കിടക്കുന്നു : ഞാൻ വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്നു ആ മെസ്സേജ് ഞാൻ വായിച്ചു അതിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു പ്ലീസ് നിഖിൽ നീ എന്നെ വെറുക്കല്ലേ എന്റെ കയ്യിൽനിന്നു എന്റെ മനസ് ഒരുനിമിഷം കൈവിട്ടു പോയി നീന്നെ കണ്ടനാൾ മുതൽ നീ എന്നിക്ക് ആരെല്ലാമോ പോലെ ആയി ഞാൻ ചെയ്തത് വലിയ തെറ്റാ എന്നോട് പൊറുക്കില്ലേ എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം നീ വേഗം റൂമിലോട്ടുവാ നീവരുന്നവരെ ഞാൻ ഉറങ്ങില്ല. ഇനി നീ വന്നില്ല എങ്കിൽ നിനക്ക് എന്നോടുള്ള വെറുപ്പ് മനസിലാക്കി നിന്റെ കണ്ണ്വെട്ടത്തുപോലും ഞാൻ വരില്ല. എന്നാലും ഒരിക്കലും ഞാൻ നിന്നെ വെറുക്കില്ല മോനെ... ആ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും സങ്കടമായി. കിരന്റെ അമ്മയേക്കാൾ ഉപരി എനിക്ക് ആന്റിയോട്‌ ഒരു പ്രതേക ഇഷ്ട്ടം എന്റെയുള്ളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു അതു എങ്ങനെ ഉള്ളതാണെന്ന് എനിക്ക് എങ്ങനെ പറയണം എന്നൊന്നും അറിയില്ല കാരണം ചെറുപ്പം മുതലേ ഞാൻ ഒറ്റമകൻ ആയിരുന്നതിനാൽ ഒരു സഹോദരിയുടെ സ്നേഹം കിട്ടിയിട്ടില്ല പഠിച്ചത് ഒരു ബോയ് സ്കൂളിൽ ആയതിനാൽ ഒരു ഗേൾഫ്രണ്ട്സും ഇല്ലായിരുന്നു മമ്മി സ്റ്റാറ്റസിന്റെ പുറകെ ആയതിനാൽ ഒരു അമ്മയുടെ സ്നേഹവും എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല : ഇതെല്ലാം ഈ കുറച്ചുനാളായി ഞാൻ