Chapter Title : പ്രേമാന്ത്യം [ഭാമ]
അടിമുടി നോക്കി അയ്യാള് പടിയിറങ്ങി. അയ്യാളുടെ ഭാര്യയെ അവളങ്ങനെ പുറത്തു കണ്ടിട്ടില്ല. “അവര് എങ്ങനെ സഹിക്കുന്നു” എന്നവള് ആലോചിച്ചു. അജയന് വന്നപ്പോള് അവള് കാര്യം പറഞ്ഞു. “ഞാന് സംസാരിക്കാം” എന്നവന് പറഞ്ഞു. അന്നവന് എന്തോ പ്രതേകതയുണ്ടായിരുന്നു, എന്തോ പരിഭ്രാന്ത്യുള്ളത് പോലെ. കണ്ണുകള് ചുമന്നു. അവന് അന്ന് നേരത്തെ കിടന്നു.
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളില് അവന് രാവിലെ പോകും ഉച്ചയാകുമ്പോള് തിരിച്ചു വരും. പതുക്കെ അവള്ക്ക സത്യം മനസിലായി തുടങ്ങി അവന് കഞ്ചാവ് പോലെ എന്തോ ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവള് അവനെ ഉപദേശിച്ചു. അപ്പോള് അവന് ഇല്ല ഇനിയില്ല എന്ന് പറയും. പക്ഷെ അടുത്ത ദിവസവും അവന് അത് ഉപയോഗിചിട്ടായിരിക്കും വരുന്നത്. വീട്ടു ചിലവിനു കാശ് ശകലം പോലുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയില് അവന് അവള് പണ്ട് ഗിഫ്റ്റ് കൊടുത്ത ടാഗ് ഹയൂര് ന്റെ വാച്ച് വിറ്റ് ആ കാശിനും മരുന്നടിച്ചു. അവളുടെ കരച്ചില് സ്ഥിരമായി.
പതിനെട്ടാം വയസില് പഠിത്തം ഉപേക്ഷിച്ചു അവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി തിരിച്ചതാണ് അവള്. ഇനി തിരികെ വീട്ടില് പോകുന്നതെങ്ങനെ? അവനു ഇപ്പൊ താന് എന്ന ജീവി അവിടെയുണ്ടെന്ന് പോലും അറിവില്ലാത്ത രീതിയിലാണ് നടപ്പ്. വരുന്നു കിടക്കുന്നു പോകുന്നു. അവള് പതുക്കെ കുട്ടികള്ക് ചെറിയ രീതിയില് ട്യൂഷന് ഒക്കെ തുടങ്ങി. അരിയും പച്ചകറിയും മേടിക്കാനുള്ള കാശ് കിട്ടും. പക്ഷെ അതില് പകുതി അവന് മോഷ്ടിച്ച് കൊണ്ട് പോകും.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ അവന് എണീറ്റ് കട്ടിലില് തന്നെയിരിക്കുമ്പോള് ഓണര് വന്നു ഞങ്ങളോട് ഇന്ന് തന്നെ വീട് വിട്ടു പോകാന് പറഞ്ഞു. രണ്ടു മാസത്തെ വാടക കൊടുത്തിട്ടില്ല. കുറെ നേരത്തെ ഉയര്ന്ന സംസാരത്തിനിടയില് അയ്യാള് അവനെയും വിളിച്ചു താഴേക്ക് പോയി. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു അവന് വന്നു. “രാത്രി അയ്യാള് കാശ് മേടിക്കാന് വരും. നീ അയ്യാളെ ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിച്ചു ഇരുത്തിയാല് മതി. ഞാന് എവിടുന്നെങ്കിലും കാശ് ഒപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വരാം” എന്നും പറഞ്ഞു അവന് പോയി. അവസാനമായി ഞാന് എന്റെ ഭര്ത്താവിനെ അല്ല കാമുകനെ കാണുന്നത് അന്നാണ്.
രാത്രിയായി. ജൂലൈ മാസം ആയതിനാല് പെരുമഴക്കാലം. കറന്റ് ഒന്നുമില്ല. മഴയുടെ ശബ്ദത്തിനിടയില് അവള്
💬 Comments
View all comments