Chapter Title : പ്രിയ [മിസ്റ്റര്‍ അപ്പുക്കുട്ടന്‍]

സ്‌റ്റേറ്റ്‌സിലേക്ക് വന്നൂടെ. ഞാന്‍ അമ്പരന്നു പ്രിയ : ഞാന്‍ കാര്യമായി ചോതിച്ചതാടോ. എന്തായാലും നിനക്ക് വര്‍ക്കുകള്‍ ഒന്നും തന്നെയായില്ല നിനക്ക് ഞാന്‍ ഒരു വര്‍ക്കും തരാം. നീ നല്ലോണം പഠിച്ചതല്ലേ നീ അവസാനം സോഫ്റ്റ്വയര്‍ എഞ്ചിനിയറിങ്ങ് അല്ലേ കഴിഞ്ഞത്. നിന്നെ ഞാന്‍ കമ്പനിയിലേക്ക് എടുത്തിരിക്കുന്നു. എന്താ സമ്മതമാണോ..? എനിക്ക് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അറിയാതെയായി പ്പോയി അമ്പരന്നു ഞാന്‍ കുറച്ചു നേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം ഞാന്‍ ചോതിച്ചു.

നീ ഇത് തമാശക്ക് ചോദിച്ചതാണോ. ?? പ്രിയ : ഞാന്‍ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും തമാശക്ക് ചോദിക്കാറുണ്ടോ.. നിന്നോട് ശരിയാണ് അവള്‍ അങ്ങനെയാണ് കണ്ടതുമുതലേ നമ്മുടെ കൂട്ടത്തില്‍ എറ്റവും ഐക്യൂ ഉള്ളവളാണ്. എന്തിനും അവള്‍ക്ക് ഉറച്ച് തീരുമാനങ്ങള്‍ ഉണ്ട് ഞാന്‍ : അതിന്റെ ഫോര്‍മാലിറ്റീസ് വളരെ അധികം അല്ലെ. പ്രിയ : ഇല്ല സിംപിള്‍ ആണ് ഞാന്‍ ഒരു അപ്പോയിന്റ്‌മെന്റ് ലെറ്റര്‍ തരാം നമുക്ക് ചെന്നൈലുള്ള യു എസ് എംബസിയില്‍ നിന്റെ വിസക്ക് അപേക്ഷിക്കാം ഐതിങ്ങ് ഇത് ഒരാഴ്ച്ചയുടെ സീനേ യുള്ളൂ. എന്നുള്ളതാണ്. ഞാന്‍ : അങ്ങനെയായിക്കോട്ടെ. ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഞങ്ങള്‍ നേരെ പോയത് അവളുടെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു. പര്‍ച്ചേസ് ചെയ്ത ക്ലോത്ത്‌സ് എല്ലാം ട്രയല്‍ ചെയ്യത് അവിടെ ഒരു ഫാഷന്‍ ഷോ ആയിരുന്നു പിന്നീട്. സമയം രാത്രി 11 മണി കഴിഞ്ഞു. അവള്‍ പറഞ്ഞു ഇന്നിനി നീ പോവണ്ട ഇവിടെ നിന്നോ.. ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചു. എനിക്ക് എന്റെ പേരില്‍ സ്വന്തമായി വീടുണ്ട് പക്ഷേ അവളെപ്പോലെ എന്റെ കൂടെ ആരും ഇല്ല എല്ലാരും നേരത്തേ പോയിരുന്നു. ബന്ധുക്കള്‍ എന്നു പറയാനും ആരുമില്ല. ഞാന്‍ എവിടെ ജിവിക്കുന്നു എന്തു ചെയ്യുന്നു എന്നൊന്നും നോക്കാന്‍ ആരുമില്ലാത്തതിനാല്‍ എനിക്ക് സമ്മതിക്കാതിരിക്കാന്‍ പ്രത്യേകിച്ച് കാരണങ്ങള്‍ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു അതവള്‍ക്കും അറിയാം പഠിക്കുന്ന കാലം തൊട്ടേ.. അവളെനിക്ക് ഒരു റൂം സെറ്റ് ചെയ്ത് തന്നു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. മൈക്ക് യുവര്‍ സെല്‍ഫ് കംഫര്‍ട്ടബിള്‍ വേണമെങ്കില്‍ എന്റെ റൂമിലും കിടക്കാം കെട്ടോ.. ഐ ഹാവ് നോ പ്രോബ്ലം ഞാന്‍ : എയ് നോ പ്രോബ്‌സ് ഞാന്‍ ഇവിടെ കിടന്നോളാം പ്രിയ :