Chapter Title : പ്രിയം പ്രിയതരം 11 [Freddy Nicholas]

എന്ന് എനിക്ക് ഇന്നലെയും കൊണ്ട് മനസ്സിലായി.

പ്രിയ : അത് കൊണ്ട് ഇനി ഒരറീപ്പ് ഉണ്ടാകുന്നത് വരെ കമ്പനി താൽക്കാലികമായി പൂട്ടിയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

ഞാൻ : അപ്പൊ ഇന്ന് മുതൽ ഈ ഏട്ടനെ പട്ടിണിക്ക് ഇടാൻ പോണു ല്ലേ...??

പ്രിയ : എന്താ അത്രയ്ക്കും ക്ഷമയില്ലാന്നുണ്ടോ....??!

എന്നാലും... ഇപ്പൊ തുടങ്ങിയതല്ലേയുള്ളൂ... അപ്പോഴേക്കും, അവധിയും പ്രഖ്യാപിച്ചോ...??

പ്രിയ : അപ്പൊ ഞാൻ വരുന്നതിന് മുൻപ് എന്ത് ചെയ്യുമായിരുന്നു..??

ഞാൻ : അത് ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ നിനക്കറിയാമല്ലോ... ഇതുപോലല്ലല്ലോ... അത്. ഒരു രസം പിടിച്ച് വരുന്നതേയുള്ളൂ അപ്പോഴേക്കും ബ്രേക്ക്‌ ആയി എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഒരു വെഷമം.

പ്രിയ : അതിന് എനിക്കെന്ത് ചെയ്യാനൊക്കും...

ഞാൻ : ഓ... വിട്.. ഇനി അത് പറഞ്ഞിട്ട്, ഉള്ള മൂടും കളയണ്ട.

പ്രിയ : മൂടിനൊന്നും യാതൊരു പഞ്ഞവുമില്ലല്ലോ..?

ഞാൻ : ഇത് ഉറങ്ങുന്നവനെ ഉണർത്തി ചോറില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് പോലായി.

പ്രിയ : അത്ര നിർബന്ധം ആണെങ്കിൽ... പിന്നെ വല്ല വളഞ്ഞ വഴിയും കാണേണ്ടിവരും.

എനിക്ക് വളഞ്ഞ വഴികൾ വശമില്ല.

മെയിൻ ഡോർ എപ്പോഴും തുറന്ന് കിടക്കാറില്ല... അപ്പൊ ബാക്ക്ഡോറിന്റെ ചാവി കൈയ്യിൽ വേണം.

ന്റെ ആൾക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യമൊല്ലായിരുന്നു.

ഞാൻ : ങേ... എന്ത്...??!!

പ്രിയ : മ്മ്മ്... അത് തന്നെ... ഏട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളത്....!!! ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നോ.

ഞാൻ : അയ്യേ... അത് ശരിയാവില്ല...

പ്രിയ : അതെന്താ, ""അയ്യേ"" ശരിയാവാത്തത്...?? മിനിഞ്ഞാന്ന് പാതിരാത്രിക്ക് ഈ അയ്യേ ഒന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ...??

ഇടയ്ക്ക് വച്ച് ഇയാള് ചെയ്തത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലന്ന് വിചാരിക്കണ്ട.. കേട്ടോ.

ഞാൻ : ങേ... നീ അറിഞ്ഞെന്നോ...?? എന്തോന്ന്...??

പ്രിയ : യാഗം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഹോമകുണ്ഠത്തിലെ തീ ആണയ്ക്കാനായിരുന്നോ വീണ്ടും തീർത്ഥം തളിച്ചത്.

ഞാൻ : ഊശ്.... അപ്പൊ അതും കണ്ടു പിടിച്ചോ...??

പ്രിയ : നൂൽബന്ധമില്ലാതെ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന എന്റെ കുണ്ടി പിളർത്തി പിടിച്ച്, എന്റെ പിൻവാതിലിന്റെ മുറ്റത്ത് വാണമടിച്ച്ച്ചൊഴിച്ചാൽ ഞാൻ അറിയില്ല എന്ന് വിചാരിച്ചോ വികൃതി പെരും കള്ളാ...?? ഒരു, ചമ്മിയ ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി