Chapter Title : പ്രിയം പ്രിയതരം 11 [Freddy Nicholas]

കേറിപ്പോകരുത് കേട്ടല്ലോ... ങാ..

അത്രയും പറഞ്ഞു തീർന്നതും രണ്ട് കിളവികളും കൂടി ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്ക് കയറി വന്നു.

നീയും കൂടി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ പോരുന്നോ... പ്രിയേ...??

അയ്യടാ... അതു കൊള്ളാം... ഇവിടെ മുറിക്കകത്ത് ഒരാൾ അവശയായി കിടക്കുന്നത് അറിഞ്ഞോണ്ടാണോ ഈ ചോദ്യം...

അപ്പച്ചി : ഓ... ഞാൻ ഒരു ഓളത്തിന് ചോദിച്ചതാ കൊച്ചേ... വരണമെന്നില്ല.

ഞാനും കൂടി നിങ്ങടെ കൂടെ വന്നാ ഈ വീട്ടിലുള്ള അമ്മയെ ആര് നോക്കും, ആര് ഭക്ഷണം കൊടുക്കും.

നിങ്ങൾ രണ്ടും നേരം വൈകിക്കേണ്ട.. പോയിട്ട് അധികം വൈകാതെ തിരികെ പോന്നോളൂ.

അവർക്കും, എനിക്കും കൂടി ചായയും ഗ്ലാസ്സുകളിൽ ഒഴിച്ച് വച്ച ശേഷം അവൾ മരുന്നെടുക്കാൻ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.

അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ പ്രാതൽ കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റ് കൈ കഴുകിയ ഉടനെ ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് എന്ന രൂപേണേ, കയറി ചെന്നത് അവളുടെ മുറിയിലേക്കാണെന്ന് മാത്രം.

കയറിയ ഉടൻ വാതിലടച്ചു ഞാൻ കുറ്റിയിട്ടു. അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ടാബ്‌ലെറ്റുകൾ എടുക്കുന്ന പ്രിയ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ അടുത്തു വന്ന് വായ പൊത്തി പിടിച്ചു.

പിന്നെ തോളിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ : ടീ പ്രിയ മോളേ.... സത്യമാണോ നീ പറഞ്ഞത്...??

പ്രിയ : ഇത് ചോദിക്കാനാണോ ആ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടത്...?? ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പാടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നതല്ലേ ഞാൻ...??

ഞാൻ : എടീ മോളേ ഒന്ന് കാണട്ടെ ടീ പ്ലീസ്... എന്താ പറ്റിയതെന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് കണ്ടോട്ടെ....

പ്രിയ : ശീ... പോവ്ട്ന്ന്.... കണ്ടിട്ട്, എന്താ ഇപ്പം.

ഞാൻ : എനിക്ക് കാണണം... എവിടെയാ മുറിവ് എന്ന്.

പ്രിയ : ശോ.... ഈ ഏട്ടൻ.... ഒന്ന് പോയെ... കുരുത്തക്കേട് ഇത്തിരി കൂടുന്നുണ്ട് കേട്ടോ... ഈ പകൽ നേരത്താണോ ഓരോ വികൃതികൾ...??

ഞാൻ : അത് കുഴപ്പമില്ല, പകൽ നേരമായാലെന്താ കാണാൻ പറ്റില്ലേ... എനിക്ക് കാണണം...

പ്രിയ : വേണ്ടാ....

ഞാൻ : വേണം....

പ്രിയ : അത് ഇപ്പൊ വേണ്ട.... രാത്രി കാണിച്ചു തന്നാ പോരേ...?? അതിന്നും മാത്രം വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലന്നേ...

ഞാൻ : എങ്കിലും എന്റെ പെങ്ങള് കുട്ടീടെ കളിക്കുടുക്ക, പൊട്ടിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോ ഈ ഏട്ടന് ഒരു വല്ലാത്ത വിഷമം.... വല്ലാതെ ഉണ്ടോടീ മോളെ...??? സോറി മോളേ... ഏട്ടനോട് ക്ഷമിക്കണം. ഞാൻ ഇന്നലെത്തെ ഒരാവേശത്തിന്...

പ്രിയ : ഓ... മതി മതി... അതൊക്കെ