Chapter Title : പ്രിയം [Rashford]
പ്രിയത അറിഞ്ഞോണ്ട് കുറെ തവണ കക്ഷം പൊക്കിയൊ എന്നവന് സംശയം തോന്നി. എന്നാലും എന്തായിരിക്കും മാഡം മുറിയിലോട്ട് വരാന് പറഞ്ഞത്. വല്ലതും നടക്കുവോ, മാഡം ഒരു ആറ്റം ഉരുപ്പടിയാണ്, ഇന്നലത്തെ കിസ്സിന് ശേഷം ഇതുവരെ താന് അതില് നിന്ന് മുക്തനായിട്ടില്ല. അവന് ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ച് കൂട്ടി. സമയം പത്താകാറായി. ഇത്രയും സമയം പോയത് അറിഞ്ഞതെയില്ല. പെട്ടെന്ന് അമ്മയുടെ ഫോണ് വന്നു.
അമ്മഃ എടാ നീ എപ്പോള് വരും?
നന്ദുഃ ഞാന് ടൈമെടുക്കും അമ്മ, അമ്മ കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നോ.
അമ്മഃ ഒരുപാട് ലേറ്റാകുമെങ്കില് പ്രിയതയോട് പറഞ്ഞിട്ട് അവിടെ തന്നെ കിടക്കു. റും കാണുമല്ലോ.
നന്ദുഃ അത് ഞാന് നോക്കിക്കോളാം അമ്മ. ശരി എന്നാല്.
അമ്മഃ ശരി.
അമ്മ കോള് കട്ട് ചെയ്തു. അവന്റെ കണ്ണുകള് വീണ്ടും പ്രിയത നില്ക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. പ്രിയത അപ്പോള് എല്ലാവരോടും സംസാരിച്ച് തീര്ന്നിരുന്നു. എന്നിട്ട് ഒന്നൂടെ നന്ദുവിനെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് അവള് സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറി ചെന്നു. അവള് അഞ്ജുവിനോട് എന്തോ പറഞ്ഞു. അഞ്ജുവിന്റെ മുഖം കണ്ടാലെ അറിയാം നല്ല ദേഷ്യത്തിലാണ്. പക്ഷെ പുറത്ത് കാണിക്കുന്നില്ല.
അമ്മ ഇത്രയും ഒരുങ്ങികെട്ടി വന്നതിന്റെ അസൂയ. അവളുടെ സ്വഭാവം പ്രിയതയക്ക് അറിയില്ല എന്നാണ് അവളുടെ വിചാരം. എന്നിട്ട് തിരിച്ചിറങ്ങി ടീനയോട് എന്തൊ പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവള് പാര്ട്ടി ഏരിയയുടെ പുറത്തേക്ക് പോയി. പോകുന്നതിന് മുമ്പ് അവള് ഒന്നൂടെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.
നന്ദുവിനെ തന്നെ. ആ നോട്ടത്തില് അവന് ഇല്ലാതായത് പോലെ തോന്നി. എന്തിനോ വേണ്ടി മാടി വിളിക്കുന്നത് പോലെ. അവന് അപ്പോള് തന്നെ അവളുടെ പുറകെ പോകാന് തോന്നി. പക്ഷെ ആരെങ്കിലും സംശയിക്കും. അവന് കുറച്ച് നേരം വെയറ്റ് ചെയ്യാന് തീരുമാനിച്ചു. പ്രിയത അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ റൂമിലേക്ക് പോയിരുന്നു.
ഓരോ സെക്കന്ഡും ഓരോ യുഗം പോലെ തോന്നി. ആളുകള് ചെറുതായി കുറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. എന്നാലും ആ പാര്ട്ടിയില് ആകെ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു ഫീല്. പ്രിയതയെ കണ്ടെ പറ്റു എന്ന അവസ്ഥയിലായി അവന്. എന്നാലും അവന് ക്ഷെമിക്കാന് തീരുമാനിച്ചു. ഒരു പത്ത് മിനിറ്റൂടെ അവന് വെയറ്റ് ചെയ്തു.
എല്ലാവരും ഫുഡടിയും
💬 Comments
View all comments