Chapter Title : പ്രിയം [Rashford]

മരിച്ച് പോയെന്ന്.

നന്ദുഃ അയിന് മരിക്കാന്‍ പോകന്നത് അല്ലെയുള്ളു.

ഒരു കള്ളചിരിയോടെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പ്രിയത അവനെ ചെറുതായി അടിച്ചു. നന്ദു അത് മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. അവന്‍റെ ഷോര്‍ട്ട്സ് മെല്ലെ ഊരി. പ്രിയത കൗതുകത്തോടെ അത് നോക്കി.

അവള്‍ കണ്ട്. അത്യാവശ്യം നീളവും വണ്ണവും ഉള്ള അവന്‍റെ കരിവീരനെ. “വെറുതെയല്ല തന്‍റെ മോള്‍ ഇത് വിടാതെ”. ഉള്ളില്‍ ചിരിച്ചോണ്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു. പ്രിയത അതില്‍ പിടിച്ച് മെല്ലെ നോക്കി. ഹാ എന്തൊരു ദൃഡമാണ് ഈ സാധനം. ഇനി താന്‍ ഒരു പൊളിപൊളിക്കും. അവള്‍ അത് വായിലേക്ക് ഇടാനായി തുനിഞ്ഞതും നന്ദു തടഞ്ഞു. അവള്‍ സംശയത്തോടെ നോക്കി.

നന്ദുഃ ആദ്യം നിന്‍റെ പൂറ്റില്‍, എന്നിട്ട് വായില്‍.

അവന്‍റെ ആജ്ഞ കേട്ട് അവളുടെ പൂറ് ചെറുതായിട്ട് ചുരത്തി. അവന്‍റെ അടിമയായി നില്‍ക്കാന്‍ തോന്നുന്നത് പോലെ. അവള്‍ വായില്‍ നിന്ന് തുപ്പല്‍ ഒഴിപ്പിച്ച് അവന്‍റെ കുണ്ണയിലേക്ക് ഇറ്റിച്ചു. എന്നിട്ട് കൈയിട്ട് അവള്‍ തൊലിച്ചടിച്ചു. ചുവന്ന തക്കാളി മകുടം അവളെ മാടിവിളിച്ചു.

അത് കണ്ട് പ്രിയതയുടെ വായില്‍ വെളളമൂറി. എന്നാലും അവള്‍ സംമീപനം പാലിച്ചു. പതിയെ അവള്‍ മലര്‍ന്ന് കിടന്നു. അരക്കെട്ടിലെ കൊടിമരവും ആട്ടി അവന്‍ അവളുടെ അടുക്കലേക്ക് വന്നു. പ്രിയതയുടെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിലേക്ക് നന്ദു പടര്‍ന്ന് കയറി. അവന്‍റെ കറുത്ത കരിക്കട്ട പോലത്തെ കുണ്ണ ഇന്ന് അവളുടെ വെളുത്ത പൂറില്‍ അഴിഞ്ഞാട്ടം നടത്തും.

തൂവെളള സേമിയായില്‍ കറുത്ത അലുവ ഇട്ട് ഇളകിയെടുക്കുന്നത് പോലെ ഇന്ന് പ്രിയതയും നന്ദുവും ഇണചേരും. അവന്‍ അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ വന്നു. ആദ്യം അവളുടെ നെറുകയില്‍ മെല്ലെ ചുണ്ടമര്‍ത്തി.

പ്രിയതയ്ക്ക് അത് വല്ലാത്ത ഒരു അനുഭൂതിയായിരുന്നു. വല്ലാത്ത ഒരു കെയര്‍ കിട്ടിയ അനുഭവം. ഒരാള്‍ കൂടെയുണ്ട് എന്നൊരു തോന്നല്‍. ഒരേ സമയം ആ കൊച്ചു പയ്യനോട് പ്രിയതയക്ക് ആരാധനയും സ്നേഹവും തോന്നി. അവന്‍ താഴേക്ക് വന്ന് അവളുടെ മൂക്കില്‍ പയ്യെ കടിച്ചു. മൂക്ക് ചുവന്ന് തുടുത്തു.

നന്ദുഃ ഹോ എവിടെ തൊട്ടാലും അങ്ങ് ചുവക്കുവാണല്ലോടി നിന്നെ.

പ്രിയതഃ മ്മം

ഉത്തരം പറയാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥയായിരുന്നില്ല അവള്‍ക്ക്. അവന്‍റെ പെരുമ്പാമ്പ്