Chapter Title : പുകയുന്ന പക [അമവാസി]

മോളെ കാലു ഞാൻ പിടിക്കാം മീനു : ഭവാനി അമ്മേ അയ്യേ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ അതു വിട്ടേക്ക് പറയാം ആയിരുന്നെഗിൽ അതു പണ്ടേ എനിക്ക് ആവാം ആയിരുന്നു.. Aa പിന്നെ ദ ഇതു വെച്ചോ ( കൊറച്ചു കാശ് നീട്ടി കൊടുത്തു ) ഭവാനി : വേണ്ട മോളെ... മീനു : ആഹ്ഹ് സാരില്ല വെച്ചോ.. എന്നിട്ടു aa കണ്ണ് തുടക്

അങ്ങനെ അവരുടെയും എല്ലാരുടെയും വിഷമത്തിൽ കൂടുന്ന ഒരു കുട്ടി തന്നെ ആണ് മീനു അല്ലെകിൽ അമ്മക് കൊടുത്ത വാക് നിലനിർത്താൻ വേണ്ടി ഈ വേദികാലിൽ നിന്നും വേദികളിലേക്ക് ഓടി നടക്കുന്ന തിരക്കിലും നൃത്തം എന്നാ കലയോട് ഇഷ്ട്ടം ഉള്ള  പത്തു നൂറു പിള്ളേരെ ഇങ്ങനെ വെറുതെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യം ഇണ്ടോ അവൾക്

Ba ഇനി കളിയിലേക്ക്... അല്ല കഥയിലേക്ക് വരാം ഇതേ സമയം ചായിപ്പിൽ

ഭവാനി : എന്തിനാ അണ്ണാ aa കൊച്ചിനെ..

സോമൻ : പ്ഫാ പറ്റി പൂറി മോളെ നിന്റെ മോൾ ഒന്നും അല്ലാലോ അത് നിനക്ക് ഇതാ പൊള്ളാൻ

ഭവാനി : aa ഞാൻ പെറ്റില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് എന്റെ മോളും അവളും ഒരു പോലെയാ പറഞ്ഞ പോലും അണ്ണൻ നിർത്തിക്കെ ഞാൻ പോട്ടെ

സോമൻ : എങ്ങോട്ട് പോവാൻ നാളെ ഞാൻ കാണത്തില്ല രണ്ടു ദിവസം എവിടുന്നു മാറി നിക്കണം അതിന്റെ കൂടെ തീർത്തിട്ടെ ഞാൻ ഇവിടുന്നു പോവും

ഭവാനി : ബാക്കി പെണ്ണും പിള്ള ഇണ്ടല്ലോ അവിടെ ചെന്നു തീർക്കാൻ നോക്ക്

സോമൻ : നിർത്തടി മൈരേ