Chapter Title : പുകയുന്ന പക [അമവാസി]

ആണ് ഇതൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് വേണോ അറിയാൻ ഭവാനി : മോളെ വേറെ വഴി ഇല്ലാത്ത കൊണ്ട 😓😓 മീനു : കാശണോ പ്രശ്നം.. എന്നാ അത് ഇന്നത്തോടെ നിർത്തിക്കോ ഞാൻ തരാം അയാള് തരുന്ന പൈസ ഭവാനി : ആയോ വേണ്ട മോൾ കടം ആയിരുന്നു തന്നത് തന്നെ നോക്കിയ ഇപ്പോ കൊറേ ആയിരുന്നു കാണും.. പിന്നെ കാശിനു മാത്രം അല്ല ഞാൻ ഇപ്പൊ അതിനു നിന്നു കൊടുത്തില്ലെങ്കിലും അയാള് സമ്മതിക്കില്ല എനിക്ക് എന്നെ അല്ല എന്റെ പിള്ളേരുടെ ഭാവി ആണ് പേടി ഇല്ലാതെ ആക്കും അയാള് പാബ്ബിനേക്കാൾ പക ആണ് aa മനുഷ്യന് വെച്ചേക്കില്ല എന്നെയും എന്റെ കുടുംബത്തെയും ഇതൊന്നും ഗുരുക്കൾ അറിയരുത് മോളെ എന്നെ ഇവിടുന്നു ഓടിക്കും 👏 മോളെ കാലു ഞാൻ പിടിക്കാം മീനു : ഭവാനി അമ്മേ അയ്യേ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ അതു വിട്ടേക്ക് പറയാം ആയിരുന്നെഗിൽ അതു പണ്ടേ എനിക്ക് ആവാം ആയിരുന്നു.. Aa പിന്നെ ദ ഇതു വെച്ചോ ( കൊറച്ചു കാശ് നീട്ടി കൊടുത്തു ) ഭവാനി : വേണ്ട മോളെ... മീനു : ആഹ്ഹ് സാരില്ല വെച്ചോ.. എന്നിട്ടു aa കണ്ണ് തുടക്

അങ്ങനെ അവരുടെയും എല്ലാരുടെയും വിഷമത്തിൽ കൂടുന്ന ഒരു കുട്ടി തന്നെ ആണ് മീനു അല്ലെകിൽ അമ്മക് കൊടുത്ത വാക് നിലനിർത്താൻ വേണ്ടി ഈ വേദികാലിൽ നിന്നും വേദികളിലേക്ക് ഓടി നടക്കുന്ന തിരക്കിലും നൃത്തം എന്നാ കലയോട് ഇഷ്ട്ടം ഉള്ള  പത്തു നൂറു പിള്ളേരെ ഇങ്ങനെ വെറുതെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യം ഇണ്ടോ അവൾക്

Ba ഇനി കളിയിലേക്ക്... അല്ല കഥയിലേക്ക് വരാം ഇതേ സമയം ചായിപ്പിൽ

ഭവാനി : എന്തിനാ അണ്ണാ aa കൊച്ചിനെ..

സോമൻ : പ്ഫാ പറ്റി പൂറി മോളെ നിന്റെ മോൾ ഒന്നും അല്ലാലോ അത് നിനക്ക് ഇതാ പൊള്ളാൻ

ഭവാനി : aa ഞാൻ പെറ്റില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് എന്റെ മോളും അവളും ഒരു പോലെയാ പറഞ്ഞ പോലും അണ്ണൻ നിർത്തിക്കെ ഞാൻ പോട്ടെ

സോമൻ :