Chapter Title : പുലയന്നാർ കോതറാണി 1

മക്കളാണ് അവർ. തിരുവിതാംകൂറിന്‌റെ കീഴിലാണെങ്കിലും കൊട്ടൂർകാടുകൾ പ്രഭുവിന്‌റെ പരമാധികാരത്തിലാണ്. തുടർന്നും സ്ത്രീകൾ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. കൊച്ചിദേശക്കാരാണ് നമ്പൂതിരിമാരെന്നും ഇരുട്ടുവീണ സമയത്തു ക്ാട്ടിൽ പെട്ടതാണെന്നും കേട്ടപ്പോൾ സ്ത്രീകൾ നമ്പൂതിരിമാരെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു. ചോനാട്ട് നമ്പൂതിരി സന്തോഷപൂർവം ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു. വന്നയൂരിനു വിമുഖതയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ലായിരുന്നു. കാട്ടുവഴികളിലൂടെ സ്ത്രീകൾ മുന്നോട്ടു നടന്നു. ധൃതിയേതും കൂടാതെ വിലാസവതികളായായിരുന്നു അവരുടെ നടത്തം. ചന്തികൾ കുലുങ്ങിത്തെറിക്കുന്ന നടപ്പുകണ്ടു ചോന്നാട്ടു നമ്പൂതിരിക്കു കമ്പിയായി. പാടം ഉഴുന്ന കാളകളുടെ ചന്തികൾ കിടന്നു തുളുമ്പുന്ന ദൃശ്യമായിരുന്നു അയാൾക്ക് ഓർമ വന്നത്.അങ്ങനെ തെല്ലുനേരം നടന്നതിനു ശേഷം അവർ കാടിനു നടുക്കുള്ള ഒരു തറവാട്ടിലെത്തിച്ചേർന്നു. ഒരു കൊട്ടാരം എന്നു തന്നെ പറയാവുന്ന ഇടം. അഞ്ഞൂറേക്കറോളം വരുന്ന വിശാലമായ പറമ്പ്. ചുറ്റും മതിൽകെട്ടി ബന്ധവസാക്കിയിരിക്കുന്നു. പ്രധാനകവാടത്തിൽ പാറാവുണ്ട്. ഒരുപറ്റം ചെന്നായ്ക്കളെയും അവിടെ കെട്ടിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. പാറാവ്കാരൻ കവാടം തുറന്നു കൊടുത്തതിനുശേഷം സത്രീകളെ നമസ്‌കരിച്ചു. ' എന്നാൽ നമ്പൂതിരിമാർ പോയി കുളിച്ചു വരിക, എടാ രാമാ ഇവർക്കു കുളം കാട്ടിക്കൊടുക്കുക' ആജ്ഞാശക്തി സ്ഫുരിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ സ്ത്രികളിലൊരുത്തി പാറാവുകാരനോട്ു പറഞ്ഞു. 'ആയിക്കോട്ടെ തമ്പ്രാട്ടി ' വായപൊത്തിക്കൊണ്ട് പാറാവുകാരൻ പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് അയാൾ അവരെ തറവാടിനു വടക്കുള്ള കുളത്തിലേക്കു നയിച്ചു.കാടിനു നടുക്കായതിനാൽ നല്ല തണുത്ത വെള്ളം . കാവൽക്കാരൻ നൽകിയ ഇഞ്ചയും താളിയും തേച്ച് നമ്പൂതിരിമാർ രണ്ടാളും തുടിച്ചു കുളിച്ചു. ചോന്നാട്ടു നമ്പൂതിരിയുടെ മനസിൽ തങ്ങൾ കണ്ട അപ്‌സരസുന്ദരിമാരുടെ കാര്യം തന്നെയായിരുന്നു. ഉദ്ധരി്ച്ചു നിൽക്കുന്ന തന്‌റെ പടുകൂറ്റൻ കുണ്ണ തടവിക്കൊണ്ടയാൾ വന്നയൂരിനോടു പറഞ്ഞു. ' ഡോ, ഇന്നു തഞ്ചം കിട്ടിയാൽ രണ്ടു തമ്പ്രാട്ടിമാരുടെയും ഭഗദ്വാരത്തിൽ ഈ വിദ്വാൻ