Chapter Title : പുല്ലാംകുന്ന് 1 [karumban]

ആയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് കോരൻ മൂപ്പൻ ആ വഴിക്കു വന്നത്.മൂപ്പനാണ് പറമ്പിലെ കൃഷി നേത്രത്വം കൊടുക്കുന്നത്. മൂപ്പൻ കണ്ടതും ഹരി കസേരയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു."തമ്പ്രാൻ എന്ത് വരൻ പറഞ്ഞെ" മൂപ്പൻ ചോദിച്ചു.."മൂപ്പാ നാളെ മുതൽ പണി തുടങ്ങണം". മൂപ്പൻ: ശരി കൊച്ചു തമ്പുരാനെ. ഇതും പറഞ്ഞു മൂപ്പൻ കുടിലിലേക്കു പോയി. ഹരി അമ്മയെ കാണാനായി മുറിയിലേക്കു പോകുകയാണ്. സുലോചന എങ്ങോട്ടോ പോകാനുള്ള ഒരുക്കമാണ്. അപ്പോഴാണ് ഹരി അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്.

ഹരി: അമ്മ എങ്ങോട്ടാ.സുലോചന: എനിക്ക് ചെറുമെനി നമ്പൂതിരിയെ ഒന്ന് കാണണം. ഹരീ: ഞാനും വരാം, സുലോചന : വേണ്ട. .ഇതും പറഞ്ഞു അവർ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.നാരായണന്റെ മരണത്തിൽ സുലോചനയ്ക്കു സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാരണം അദ്ദേഹത്തിനെ യാതൊരു ആരോഗ്യ പ്രശ്നവും ഇല്ലായിരുന്നു.അങ്ങനെ ഉള്ള നാരായണൻ പെട്ടെന്ന് വീണു മരിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞതാണ് അവർക്കു സംശയം ഉണ്ടാക്കിയത്. ഉച്ചയാകാരയി സുലോചന ഇല്ലത്തു എത്തിയപ്പോൾ. വീട്ടിലേക്കു വരുന്ന ആളെ കണ്ടു വാല്യക്കാരിൽ ഒരാൾ പുറത്തേക്കു വന്നു. വാല്യക്കാരൻ: ആരാ എന്ത് വേണം. സുലോചന: എനിക്ക് തിരുമേനിയെ ഒന്ന് കാണണം. വാല്യകാരൻ: കയറി ഇരിക്കു. ഉമ്മറത്തുള്ള കസേര കാണിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അയാൾ തിരികെ വന്നു. വാല്യകെകാരൻ: അകത്തേക്ക് വന്നോളു. സുലോചന അയാളുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു.തിരുമേനി അകത്തു ഒരു മുറിയിൽ തന്റെ പീഠത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. സുലോചനയെ കണ്ടതും തിരുമേനി ഒന്ന് നോക്കി. പിന്നെ വല്യക്കാരനേം നോക്കി. തിരുമേനി: തനിക്കു പുറത്തേക്കു പോകാം..............(പിന്നെ സുലോചനായിയോട്) എന്താ മുഖം വല്ലാതിരിക്കുന്നെ പറഞ്ഞോളൂ. സുലോചന തന്റെ പേരും ഊരും താൻ അവിടെ വരൻ ഉണ്ടായ കാരണവും