Chapter Title : പുല്ലാംകുന്ന് 2 [karumban]

. വസ്ത്രം ഒക്കെ മാറി പുരത്തിരുന്നു. ചന്ദ്രൻ ഇപ്പോൾ കണ്ടാൽ അയാളെ പോലെ ഒരു മാന്യൻ വേറെ ഇല്ലെന്നു തോന്നും. അയാൾ അണിഞ്ഞു ഒരുങ്ങി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ജാനാകിക്കു എങ്ങോട്ടേകാണു യാത്ര എന്ന് ചോദിക്കണം എന്നുണ്ട് പക്ഷെ അയാളുടെ വായിൽ നിന്ന് വരുന്നത് എന്താണെന്നു പറയാൻ പറ്റില്ല എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ആ കാര്യം ചോദിച്ചില്ല. ജാനകി മെല്ലെ ഉമയുടെ മുറിയിൽ കയറി. ഉമ കണ്ണ് തുറന്നു കിടക്കുകയാണ്. ജാനകി: മോളെ....... ഒച്ച ഒത്തിരി പുറത്തേക്കു വരാതെ ആണ് വിളിച്ചതു. ഉമ: എന്താ ....അമ്മേ. ജാനകി മെല്ലെ മകളുടെ അടുത്ത് പോയി ഇരുന്നു. എന്നിട്ടു അവളുടെ തലയിൽ തലോടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ജാനകി: മോൾക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ.... ഉമ: എന്തിനാ അമ്മേ... ജാനകി: ഇന്നലെ നിന്നെ അച്ഛന്റെ കൂടെ വിട്ടതിനു.. ഉമ: ഇല്ല അമ്മെ......അതല്ലേ എനിക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റൂ......... പിന്നെ ഇന്നലെ നല്ല............ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. ഇത്രയും പറഞ്ഞു അവൾ അമ്മയുടെ നേരെ നോക്കി. മകൾ പറയാതെ വിഴുങ്ങിയത് എന്താണെന്ന് മനസിലാക്കിയ ജാനകിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റം ഉമയും ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നിട്ടു ഉറക്കം നടിച്ചു അവൾ കിടന്നു. അവളുടെ ഓർമ്മകൾ ഒരുപാടു പുറകോട്ടു പോയി . അച്ഛൻ തന്നെ ആദ്യമായി ആസ്വദിച്ച ആ ദിവസത്തിലേക്ക്. അന്ന് ഉമാ അവളുടെ +2 പരീക്ഷയും കഴിഞ്ഞു മടങ്ങി വരുക ആയിരുന്നു. വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും പൂരം വഴക്കുണ്ടാക്കുക ആയിരുന്നു . അവർ അന്ന് എന്തിനാണ് വഴക്കു ഉണ്ടാക്കിയത് എന്ന് ഇന്നും അവൾക്കറിയില്ല. അന്ന് ഉച്ചകഴിഞ്ഞു അമ്മ അനിയത്തിയേയും കൂട്ടി അമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്കു ഇറങ്ങുകയാണ്