Chapter Title : പുല്ലാംകുന്ന് 2 [karumban]

ഒച്ച ഒത്തിരി പുറത്തേക്കു വരാതെ ആണ് വിളിച്ചതു. ഉമ: എന്താ ....അമ്മേ. ജാനകി മെല്ലെ മകളുടെ അടുത്ത് പോയി ഇരുന്നു. എന്നിട്ടു അവളുടെ തലയിൽ തലോടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ജാനകി: മോൾക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ.... ഉമ: എന്തിനാ അമ്മേ... ജാനകി: ഇന്നലെ നിന്നെ അച്ഛന്റെ കൂടെ വിട്ടതിനു.. ഉമ: ഇല്ല അമ്മെ......അതല്ലേ എനിക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റൂ......... പിന്നെ ഇന്നലെ നല്ല............ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. ഇത്രയും പറഞ്ഞു അവൾ അമ്മയുടെ നേരെ നോക്കി. മകൾ പറയാതെ വിഴുങ്ങിയത് എന്താണെന്ന് മനസിലാക്കിയ ജാനകിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റം ഉമയും ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നിട്ടു ഉറക്കം നടിച്ചു അവൾ കിടന്നു. അവളുടെ ഓർമ്മകൾ ഒരുപാടു പുറകോട്ടു പോയി . അച്ഛൻ തന്നെ ആദ്യമായി ആസ്വദിച്ച ആ ദിവസത്തിലേക്ക്. അന്ന് ഉമാ അവളുടെ +2 പരീക്ഷയും കഴിഞ്ഞു മടങ്ങി വരുക ആയിരുന്നു. വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും പൂരം വഴക്കുണ്ടാക്കുക ആയിരുന്നു . അവർ അന്ന് എന്തിനാണ് വഴക്കു ഉണ്ടാക്കിയത് എന്ന് ഇന്നും അവൾക്കറിയില്ല. അന്ന് ഉച്ചകഴിഞ്ഞു അമ്മ അനിയത്തിയേയും കൂട്ടി അമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്കു ഇറങ്ങുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി. പക്ഷെ ഉമയെ കൂടിയില്ല. പിന്നെ അന്ന് നടന്നത് ഓർക്കുമ്പോൾ പലപ്പോഴും അവളെ കൊണ്ടുപോകാത്തത് ഓർത്തു അമ്മ കരയാറുണ്ട്. അമ്മ പോയതിന് പിന്നാലെ അച്ഛനും ഇറങ്ങി. പിന്നീട് ചന്ദ്രൻ തിരിച്ചു വന്നത് ഇരുട്ട് വീണപ്പോൾ ആണ്. കയ്യിൽ ഒരു കുപ്പി ചാരായവും ഉണ്ട്. അതുകൂടാതെ വയറിലും നിറച്ചുണ്ടു. ആദി ആടി അയാൾ വീട്ടിൽ കയറി. ചന്ദ്രൻ ഉമയെ വിളിച്ചു. ചന്ദ്രൻ: മോളെ.... ഒരു ഗ്ലാസും അച്ചാറും ഇങ്ങെടുത്തെ.. ഉമ ആദ്യമായി ആണ് അച്ഛൻ അത്രയും കുടിക്കുന്നത് കാണുന്നത്.അവൾ ഗ്ലാസും അച്ചാറും മേശപ്പുറത്തു കൊണ്ട് വന്നു വച്ചു. ചന്ദ്രൻ കുപി തുറന്ന് 2 എണ്ണം അകത്താക്കി. അപ്പോഴും അവൾ അവിടെ നിൽക്കുക ആയിരുന്നു. ചന്ദ്രൻ: നിനക്ക് വേണോ...... വേണ്ടെന്ന വിധത്തിൽ അവൾ തല ആട്ടി. ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്നു അയാൾ ഒരു വിരലിൽ കുറച്ചു അച്ചറെടുത്തു. എന്നിട്ടു ഉമയുടെ നേരെ നീട്ടി. ഉമാ നാവും നീട്ടി അയാളുടെ വിരാളിലേക്കു കുനിഞ്ഞു അത്