Chapter Title : പുനർജനി [വേദ]

എനിക്ക് കഴിയുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യും."

പക്ഷേ, എൻ്റെ മനസ്സ് അപ്പോഴേക്കും പഴയ ആഗ്രഹങ്ങളിലേക്ക് വഴുതിവീണിരുന്നു.

"ചേച്ചി," ഞാൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് വേണം. പഴയതുപോലെ."

മീന പെട്ടെന്ന് പിന്നോട്ട് മാറി. "മനു, വേണ്ട," അവൾ കർക്കശമായി പറഞ്ഞു. "ഞാൻ നിനക്ക് ചേച്ചിയെപ്പോലെയാണ്. മാത്രമല്ല, എനിക്ക് വയസ്സായി. നിനക്ക് മുന്നിൽ ഒരു ജീവിതമുണ്ട്."

അവൾ എൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു, "നീ ഇത്രയും കാലം തനിച്ചായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയാം. നിനക്ക് വേണ്ടത് എന്നെയല്ല. നിനക്ക് ചേരുന്ന, നിൻ്റെ പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഞാൻ കണ്ടെത്തിത്തരാം. നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന നല്ലൊരു പെൺകുട്ടി. അതാണ് നിനക്ക് വേണ്ടത്."

എനിക്ക് അതൊന്നും കേൾക്കാൻ താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ അവരെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "എനിക്ക് മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയെ വേണ്ട. ചേച്ചിയുടെ പ്രായം എനിക്കൊരു പ്രശ്നമല്ല. ചേച്ചിയുടെ ശരീരം ഇന്നും എന്നെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ട്."

മീന എന്നെ തടഞ്ഞു. "ഇപ്പോൾ വേണ്ട മനു. നമുക്ക് സമയമുണ്ട്. നീ ആദ്യം ഇവിടെ ഒന്ന് സെറ്റിൽ ആകൂ."

അവൾ എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "നീ വിഷമിക്കേണ്ട, നിനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം ഞാൻ ശരിയാക്കാം. വിശ്വസിക്കൂ."

അവളുടെ വാക്കുകളിൽ എന്തൊക്കെയോ അർത്ഥങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

"മക്കളെയോ? ചേച്ചിക്ക് മായയല്ലാതെ മറ്റൊരു കുട്ടിയുണ്ടോ?"

മീന ഒന്ന് പരുങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം ഭയം മിന്നിമറഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അത് മറച്ചുപിടിച്ചു.

"അതെ മനു, എനിക്ക് രണ്ട് പെൺമക്കളാണ്," അവൾ വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. "മൂത്ത മകൾ മന്യ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു പോയി. അവൾ ഭർത്താവിനൊപ്പം വിദേശത്താണ്. മായയാണ് ഇളയവൾ. അവൾ