Chapter Title : പുനർജന്മം 2 തങ്കിയും പാർവ്വതിയും [ഋഷി]

വീണിരുന്നു. തങ്കിയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നിരുന്നു. പാർവ്വതി ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നു. പാതി മയക്കത്തിൽ തങ്കി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ പായും തലയണയുമെടുത്ത് പാർവ്വതി മരുമകന്റെ മുറിയിലേക്ക് തലനീട്ടി.

ഹരി ഇന്നു തങ്കിച്ചേച്ചി വരുമോ എന്നുള്ള ചിന്തയിലായിരുന്നു. നിക്കറൂരി തുണിയില്ലാതെ കിടന്നാലോ? പിന്നതു വേണ്ടെന്നു വെച്ചു. പകരം ലേഖയ്ക്കും, ശാരദാമ്മയ്ക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്ന ചുവന്ന കുഞ്ഞിഷഡ്ഢിയെടുത്തു വലിച്ചുകേറ്റി. പുതപ്പു മാറ്റുമ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തുവരാൻ പോണ ഭാവങ്ങൾ ആലോചിച്ച് അവൻ ചിരിച്ചു...മെല്ലെ കണ്ണുകളടഞ്ഞു...

മോനേ..നേർത്ത സ്വരം. ഹരി  കണ്ണുകൾ തുറന്നു. മേശപ്പുറത്തു വെച്ചിരുന്ന വെളിച്ചം കുറഞ്ഞ വിളക്കിൽ നിന്നുമുള്ള  പ്രകാശത്തിൽ കണ്ണുകൾ പരിചിതമായപ്പോൾ തങ്കിച്ചേച്ചിക്കു പകരം ഒരു സുവർണ്ണവിഗ്രഹം പോലെ അമ്മ!

എന്താമ്മേ? അതിനകം വാതിലു മുഴുവനും തുറന്നകത്തു കടന്ന പാർവ്വതി ഹരിയുടെ കട്ടിലിന്റെ അരികത്തു നിന്നിരുന്നു. മോനേ.. അമ്മയ്ക്ക് താഴെക്കിടന്നിട്ട് ഒറക്കം വരുന്നില്ല. തങ്കീടെ മുറീല് മോളു കരയും. ഞാനിവിടെ ഒരു പായ വിരിച്ചു കിടന്നോട്ടെ?

അമ്മയുടെ ദേഹത്തു നിന്നുമുയർന്ന സോപ്പിന്റെ നേർത്ത മുല്ലപ്പൂമണമാണ് ആദ്യം ഇന്ദ്രിയങ്ങളറിഞ്ഞത്ത്. പിന്നെ ആ വെളുത്ത ബ്ലൗസിൽ ഞെരുങ്ങുന്ന തടിച്ചുകൊഴുത്ത മുലകൾ! ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ബ്ലൗസുപൊട്ടിച്ച് കുതറിച്ചാടാനൊരുങ്ങുന്ന മൂത്തുപഴുത്ത കണിവെള്ളരികൾ..ദൈവമേ! എന്തുമാത്രം താഴ്ത്തിയാണമ്മ മുണ്ടുടുത്തിരിക്കുന്നത്! തള്ളിയ അടിവയറിലെ പൊക്കിളിന്റെ കയം. മടക്കുകൾ വീണ ഇടുപ്പുകൾ. തുടകൾക്കെന്തൊരു വണ്ണം..

ഇത്രേം വല്ല്യ കട്ടിലുള്ളപ്പോ താഴെക്കെടക്കാനോ! അമ്മയിവിടെ കിടന്നാൽ മതി. അവൻ മെത്തയിൽ തട്ടിക്കാണിച്ചു.

അവന്റെ അടിമുടിയുള്ള നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ പാർവ്വതിയൊന്നു തുടുത്തു. വിളക്ക് കെടുത്തട്ടേടാ? പിറകിലെ ജനാല തുറന്നാൽ മതി. നിലാവുണ്ട്.

ശരിയമ്മേ! ഹരി കണ്ണുകളടച്ചു. ആ കൊഴുത്ത മദാലസയെ അടുത്തു കിട്ടാൻ ധൃതിയായി. അമ്മ!  ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ആ ചൂടുള്ള