Chapter Title : പുഷ്പാർച്ചനയും തൃമധുരവും [കൊമ്പൻ]

കിടപ്പായിരുന്നു. രാത്രി തന്റെ ഭാര്യ അടുത്ത് കിടക്കുന്നുണ്ടോ എന്നുപോലും നോക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത മോഹൻ എണീറ്റ് വന്നു കാണുന്ന കാഴ്ച്ച തന്റെ ഭാര്യയെ മകൻ കൊതി തീരെ പണ്ണുന്നതായിരുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവളുടെ ചിണുങ്ങലും കൊഞ്ചലും കണ്ടു നിൽക്കാനേ മോഹന് ആ നിമിഷമത്രയും കഴിഞ്ഞുള്ളു. അവരെ ശല്യപ്പെടുത്താൻ പോലും അയാൾക്ക് ശക്തിയില്ലാതെ, അയാളുടെ ഹൃദയം ആ നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. പരസ്ത്രീകളെ തേടിപോകുമ്പോ ഇങ്ങനെ ഒരു പണികിട്ടുമെന്നു അയാളൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. അയാൾ നിന്ന നില്പിൽ നിന്നും അറിയാതെ നടന്നു സോഫയിലേക്കിരുന്നു. അപ്പോഴും തന്റെ ഭാര്യയുടെ രതിമൂർച്ചകളുടെ നിലവിളി അയാളുടെ കാതുകളിലേക്കെത്തി.

അരമണിക്കൂറിനു ശേഷം, സോഫയിൽ താടിക്കു കൈയും കുത്തിയിരിക്കുന്ന അയാളുടെ മുന്നിലൂടെ, “ഇനിയെന്ത് നൽകണം ഞാ…ൻ” എന്ന രണ്ടു വരി മൂളികൊണ്ട് കാലിലെ കൊലുസും കിലുക്കി, അയാളെ പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കിയശേഷം മുടി മുന്നിലേക്കിട്ടു കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെയാ പുച്ഛഭാവത്തിനു ഭർത്താവിനോടുള്ള പകയും ഒപ്പം അയാളേക്കാൾ എന്ത്കൊണ്ടും കേമനാണ് തന്റെ മകൻ എന്ന അർത്ഥവുമുണ്ടായിരുന്നു.

(ശുഭം!)