Chapter Title : പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala]

കേശവനെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.

മുടിയിൽ ചൂടിയ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം ആ മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞു നിന്നു. കഴുത്തിലെ സ്വർണ്ണമാലയും നെറ്റിയിലെ കുങ്കുമപ്പൊട്ടും അവളെ ഒരു നാടൻ സുന്ദരിയാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.

കേശവൻ ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്നുപോയി. പുഷ്പ സാമിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ആമി ഇന്ന് അവനായി ഒരുങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്.

​"ദൈവമേ... ഈ രൂപത്തിൽ ഇവളെ കണ്ടാൽ ഏത് പുരുഷനാണ് നിയന്ത്രണം വിടാത്തത്? ആ പച്ച ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മുലകളും, നാഭിക്കുഴിക്ക് താഴെ ഉടുത്തിരിക്കുന്ന ആ ചുവന്ന സാരിയും... ഷെഖാവത്തിനോടുള്ള പക വീട്ടിയതിന് എനിക്ക് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം ഇതാണോ? പുഷ്പയുടെ പ്രതാപമെല്ലാം ഈ ഒരു നിമിഷത്തിൽ എന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തുകയാണല്ലോ."

​അവന്റെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ ഒരു വലിയ തിരമാല തന്നെ അടിച്ചു കയറി. അവളുടെ സാമീപ്യവും ആ മുല്ലപ്പൂമണവും അവനെ മറ്റേതോ ലോകത്തെത്തിച്ചു.

​ശ്രീവല്ലി: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) "എന്താ കേശവാ... വാതിൽ അടയ്ക്കാതെ അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുകയാണോ? നിനക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ."

​അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. സാരിയുടെ അറ്റത്ത് പിടിച്ച് അവൾ കാണിച്ച ആ ഒരു ചലനം കേശവന്റെ സർവ്വ നിയന്ത്രണവും തകർക്കുന്നതായിരുന്നു.

ആ മുറിയിലെ മുല്ലപ്പൂമണവും മെഴുകുതിരി വെട്ടവും കേശവനെ ഒരു മായാലോകത്തെത്തിച്ചു. താൻ എന്നും ആരാധനയോടെ മാത്രം നോക്കിയിരുന്ന തന്റെ ഏട്ടത്തി, ഇന്ന് ഇത്രയും വശ്യമായ രൂപത്തിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് അവന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.

​ശ്രീവല്ലി: (പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്ന്) "എന്താടാ... നോക്കിപ്പേടിപ്പിക്കാതെ. ഈ സാരി എങ്ങനെയുണ്ട്? നിനക്ക് ചുവപ്പ് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പുഷ്പ പണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്."

​കേശവൻ: (തൊണ്ടയിടറി) "ഏട്ടത്തീ... നിങ്ങൾ ശരിക്കും ഒരു ദേവതയെപ്പോലെയുണ്ട്. ആ പച്ച ബ്ലൗസും ഈ ചുവന്ന സാരിയും... ആ നാഭിക്കുഴിയും... ദൈവമേ, പുഷ്പ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ തനിച്ചാക്കി പോയി?"

​ശ്രീവല്ലി: (കുസൃതിയോടെ അവന്റെ ഷർട്ടിലെ ബട്ടണിൽ വിരൽ ഓടിച്ചു കൊണ്ട്) "അവൻ പോയതുകൊണ്ടല്ലേ നിനക്കിന്ന് ഈ കാഴ്ച കാണാൻ പറ്റിയത്? ഷെഖാവത്തിനെ നീ ഒതുക്കിയത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് നിന്നോട് വല്ലാത്തൊരു ഇഷ്ടം തോന്നി കേശവാ. എന്നെ ഇത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കാൻ എന്റെ സാമി കഴിഞ്ഞാൽ നീ