Chapter Title : പുത്രകാമേഷ്ടി [കൊമ്പൻ]

കണ്മഷി എഴുതുന്ന വലിയ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ, സദാ സമയം നനഞ്ഞു കിനിയുന്ന തുടുത്ത അധരങ്ങൾ, കവിളത്ത് നുണക്കുഴികൾ, ആരെയും മയക്കുന്ന ചിരി, ഒത്ത നിരയുള്ള മുത്തുകൾ പോലെയുള്ള പല്ലുകൾ. നിതംബവും മൂടുന്ന ഇടതൂർന്ന കാർകൂന്തൽ. അതുപോലെ കൊഴുത്തു വിളഞ്ഞ ശരീരമായിരുന്നു ശില്പക്ക്, ഒരു ശില്പി കൊത്തി വെച്ചത് പോലെ. നല്ല വലിയ മുലകൾ, കുണ്ടി ആവശ്യത്തിലധികം ഹണി റോസിനെപോലെ തള്ളിയത് അവൾ തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് പിള്ള ശ്രദ്ധിച്ചത്. നടക്കുമ്പോൾ അത് തുള്ളി തുളുമ്പുന്നത് പിള്ളയുടെ കുണ്ണയെ ഉണർത്തി. പെണ്ണ് കാണൽ ചടങ്ങിനിടെ കുട്ടപ്പൻ പറഞ്ഞു. “പിള്ളയ്ക്ക് ഇട്ടുമൂടാനുള്ള സ്വത്തുക്കൾ ഉണ്ട്. മരുമകളായി മേലെടുത്തേക്ക് വലം കാൽ വെച്ച് വന്നാൽ ശില്പയാകെ ചെയ്യേണ്ടത് വർഷത്തിൽ ഓരോന്ന് പെറുക മാത്രമാണ്.” അത് കേട്ടതും കയ്യിലെ ചായ ട്രെയ്‌ ദേഹത്തേക്ക് അമർത്തിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ശില്പയും നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി ചിരിച്ചു. ആ സമയമത്രയും നെയ്‌ക്കൊഴുപ്പുള്ള ശില്പയുടെ ദേഹത്തെ അളവെടുക്കുകയായിരുന്നു പിള്ള. ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കിൽ തനിക്കവളെ അനുഭവിക്കാൻ കിട്ടുമെന്ന് അയാൾ വിദൂര സ്വപ്നം കണ്ടു. ചായ തരുമ്പോ സാരിയിൽ പൊതിഞ്ഞ അവളുടെ മുലകളുടെ തള്ളിയ പാർശ്വഭാഗം, കണ്ടതും അയാൾ സ്വയം മറന്നു വാ പൊളിച്ചു പോയി. തേങ്ങ കമിഴ്ത്തി വെച്ചപോലെയുള്ള ആ പെരും മുലകളിലേക്ക് പിള്ള ആർത്തിയോടെ നോക്കുന്നത് രേവതിയമ്മയോടു കൈപിടിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന ശില്പ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അങ്ങനെ ഇരുകൂട്ടർക്കും ഇഷ്ടപെട്ടതോടെ, ആ ഒരു മാസത്തിനകം തന്നെ രവി ശില്പയെ വന്നു പെണ്ണ് കണ്ടു, അവനും ഇഷ്ടപെട്ടതോടെ കല്യാണം ആഘോഷമായി നടന്നു. രവിയെ കല്യാണം കഴിച്ചു വന്ന ശില്പക്ക് M.A ക്കാരിയാണെന്ന് ഒരു ഭാവവും ഇല്ലായിരുന്നു. അവൾ വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ