Chapter Title : പുതുവത്സരത്തിലേക്കുള്ള എന്‍റെ ശപഥം [അസുരന്‍]

തളര്‍ത്തിയിരുന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെയോ അന്നത്തെ ദിവസം തീര്‍ന്നു. രാത്രി അമ്മ മുറിയില്‍ വരും എന്ന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും അമ്മ അന്ന്‍ രാത്രി വന്നില്ല. പിറ്റേന്ന് ഞായറാഴ്ചയും അമ്മയുടെ സമീപനത്തില്‍ ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലായിരുന്നു. എന്റെ മനസ്സ് തകര്‍ന്നു പോയി.

പിറ്റേന്ന് ക്രിസ്മസ്. ദൈവപുത്രന്‍ ഭൂമിയില്‍ അവതരിച്ചതിന്റെ ആഘോഷം. എല്ലാവരും സന്തോഷത്തില്‍ ആയിരുന്നെങ്കിലും അമ്മയുടെ അവഗണനയില്‍ ഞാന്‍ തീര്‍ത്തും നിരാശനായിരുന്നു. അച്ഛന്‍ ഇല്ലാത്ത ഒരു നിമിഷത്തില്‍ ഞാന്‍ അമ്മയോട് പോയി മാപ്പ് പറഞ്ഞു. രാത്രി നിര്‍ബന്ധമായും എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വരണം എന്ന് പറഞ്ഞു. അമ്മ വരില്ല എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ആ പറച്ചിലിന് ഒരു ഉറപ്പ് പോരത്തത് കാരണം ഞാന്‍ നല്ല ശുഭാപ്തിവിശ്വാസത്തില്‍ ആയിരുന്നു.

രാത്രി ഞാന്‍ മുറിയില്‍ അമ്മയെ കാത്തിരുന്നു. പത്തു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അച്ഛന്‍ ഉറങ്ങിയിരുന്നു. സമയം പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞു. അമ്മയെ ഇപ്പോഴും കാണുനില്ല. ഞാന്‍ ഇപ്പോഴും മുറിയില്‍ അമ്മക്കായി കാത്തു നില്‍കുകയാണ്‌. പതിനൊന്നുംകഴിഞ്ഞു, പതിനൊന്നരയും കഴിഞ്ഞു. അമ്മ വരുന്നതിന്റെ യാതൊരു ലക്ഷണവും കാണുനില്ല. എനിക്ക് എന്റെ ക്ഷമ നശിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഞാന്‍ വെരുകിനെ പോലെ മുറിയില്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവില്‍ പതിനൊന്നേ അമ്പത് ആയപ്പോള്‍ അമ്മ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. അമ്മയുടെ പതിവ് മുഖം അല്ലായിരുന്നു. പതിവുള്ള കുസൃതി ചിരി ആ മുഖത്ത് നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ഈ മൌനം എനിക്ക് സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നതിനും അപ്പുറം ആയിരുന്നു. ഞാന്‍ അമ്മയോട് സോറി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സംഭാഷണം ആരംഭിച്ചു.

അമ്മ: “നീ അല്ല സോറി പറയണ്ടത്. എന്റെ തെറ്റ് ആണ്. ഞാന്‍ എവിടെയോ വെച്ചു അതിര്‍ത്തി ലംഘിക്കാന്‍ നിന്നെ അനുവദിച്ചു. കുറെ നാളായുള്ള നിന്റെ അച്ഛന്റെ അവഗണന, നീ എന്നോട് കാണിച്ച കരുതല്‍ എല്ലാം എന്നെ വേറെ ലോകത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചു. നിന്റെ ചെറിയ ചെറിയ കുസൃതി പ്രായത്തിന്റെ ചാപല്യം മാത്രമായേ കണ്ടുള്ളൂ.