Chapter Title : രാവിന്റെ യാമങ്ങളിലെ മാസ്മരിക അഴിഞ്ഞാട്ടങ്ങളും പുലർച്ചെ വരെയുള്ള കാമലീലകളും [രതിമന്മഥൻ]

അഗ്നി ഉള്ളിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഉമ്മയുടെ ആ അഭ്യർത്ഥനയും ആ രൂപവും ഉണ്ണിയുടെ സിരകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ചൂട് പടർത്തിയിരുന്നു.

ഉണ്ണി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു നടന്ന് നസീമയും ഹിബയും ഇരിക്കുന്ന ആ മുറിയുടെ വാതിലിനരികിലേക്ക് ചെന്നു. അവൻ വാതിലിൽ മൃദുവായി രണ്ടുതവണ തട്ടി.

അകത്തുനിന്നും പെട്ടെന്നുള്ള സന്തോഷത്തോടെ വാതിൽ തുറന്നത് നസീമയായിരുന്നു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ആ നേരിയ നൈറ്റിയുടെ വടിവുകളോടെ, മുഖത്ത് വലിയൊരു പുഞ്ചിരിയുമായാണ് അവൾ വാതിൽ തുറന്നത്.

പിന്നിൽ കട്ടിലിൽ ആകാംക്ഷയോടെ ഇരിക്കുന്ന ഹിബയുടെ മുഖത്തും ആ വരവേല്പിന്റെ തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും കരുതിയത് ഉണ്ണി തങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് രാത്രി മുഴുവൻ കൂട്ടിരിക്കാൻ വന്നതാണെന്നാണ്.

എന്നാൽ ഉണ്ണിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം കണ്ടതും അവരുടെ ആ സന്തോഷം പെട്ടെന്ന് മാറിമറിഞ്ഞു.

"ഉണ്ണിയേട്ടാ... എന്താ വൈകിയത്? ഞങ്ങൾ ഇത്രയും നേരം കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു," ഹിബ ചെറിയൊരു പരാതിയോടെയും കൊഞ്ചലോടെയും ചോദിച്ചു.

ഉണ്ണി അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നാൽ ആ പുഞ്ചിരിയിൽ അവർ പ്രതീക്ഷിച്ച ആവേശം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

"സൊറി കുട്ടികളേ... ഇന്നത്തെ രാത്രി എനിക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റിയെന്ന് വരില്ല. അല്പം അത്യാവശ്യമായ ചില കാര്യങ്ങൾ പുറത്തുണ്ട്. ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് നോക്കാൻ വന്നതാണ്, എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങണം," ഉണ്ണി വളരെ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് നസീമയും ഹിബയും ഞെട്ടിപ്പോയി. അവരുടെ മുഖത്ത് നിരാശയും ദേഷ്യവും മാറിമാറി വന്നു.

"എന്താ ഉണ്ണിയേട്ടാ ഇത്? നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് പോയാൽ ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യും? ഇന്ന് രാത്രി നമ്മൾക്ക് ഒരുമിച്ചിരുന്ന് സംസാരിക്കാനും ഒക്കെ ഉള്ളതല്ലേ..."

ഹിബ കട്ടിലിൽ