Chapter Title : രാവിന്റെ യാമങ്ങളിലെ മാസ്മരിക അഴിഞ്ഞാട്ടങ്ങളും പുലർച്ചെ വരെയുള്ള കാമലീലകളും [രതിമന്മഥൻ]

തന്റെ മറ്റേ കൈകൊണ്ട് ഉണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ മെല്ലെ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ഉണ്ണീ... നിനക്ക് അറിയാമോ, ഷബീറിന്റെ ഉപ്പ മരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ വയസ്സ് ഇരുപത്തിയഞ്ച് തികഞ്ഞിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആ ചെറിയ പ്രായത്തിലാണ് വിധവയുടെ കോലവുമായി ഞാൻ ഈ ലോകത്തിലേക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് വീണത്.

അന്ന് മുതൽ ഈ വീടും കുട്ടികളും മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ ലോകം. സമൂഹം എനിക്ക് ചുറ്റും വലിയൊരു ഇരുമ്പ് വേലി തീർത്തിരുന്നു. ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരം തണുത്തുതുടങ്ങുന്നത് എപ്പോഴാണെന്ന് അറിയാമോ ഉണ്ണീ?

അവളുടെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ ബാക്കിയുണ്ടായിട്ടും അത് പങ്കുവെക്കാൻ ഒരാളില്ലാതെ വരുമ്പോഴാണ്."

ഉമ്മ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഉണ്ണി അവളുടെ തോളിൽ സ്നേഹത്തോടെയും ആശ്വാസത്തോടെയും മൃദുവായി ഒന്ന് തട്ടി. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ സ്ലീവ്ലെസ്സ് ഭാഗത്തുകൂടി അവളുടെ മാംസളമായ തോളിൽ തഴുകിനടന്നു.

ആ സ്പർശനം ഉമ്മയ്ക്ക് നൽകിയ സുഖം ചെറുതല്ലായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ തല ഉണ്ണിയുടെ തോളിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാച്ചുവെച്ചു.

"നിങ്ങളുടെ ഈ സങ്കടങ്ങളൊക്കെ മാറ്റാൻ ദൈവമായിട്ട് എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് അയച്ചതാണെന്ന് കരുതിയാൽ മതിയേ ഉമ്മാ," ഉണ്ണി അവളുടെ കാതോട് അടുത്ത് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

"അത് സത്യമാണ് ഉണ്ണീ... നീ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കാലുകുത്തിയ അന്ന് മുതൽ എന്റെ ഈ തണുത്തുപോയ ശരീരത്തിന് വീണ്ടും ജീവൻ വെച്ചു തുടങ്ങിയത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്.

നീ എന്നെ നോക്കുന്ന ആ ഒരു നോട്ടം മതി, എന്റെ ഉള്ളിലെവിടെയോ കിടക്കുന്ന അഗ്നി ആളിക്കത്താൻ. ഈ വയസ്സിലും എനിക്ക് എന്നെക്കുറിച്ച് തന്നെ അഭിമാനം തോന്നിപ്പോകുന്നു, നീ എന്റെ അരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ," ഉമ്മ തന്റെ മുഖം ഉയർത്തി ഉണ്ണിയുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവരുടെ