Chapter Title : മഞ്ഞണിഞ്ഞ വഴികളും അലിയുന്ന മനസ്സുകളും [രതിമന്മഥൻ]

ഏലക്കാച്ചായ ഉണ്ടാക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. നൗഫലും ഷബീറും ചേർന്ന് ഹാളിലെ മ്യൂസിക് സിസ്റ്റത്തിൽ ലളിതമായൊരു മെലഡി പാട്ട് പ്ലേ ചെയ്തു.

പാട്ടിന്റെ താളവും ചായയുടെ സുഗന്ധവും ആ മുറിയിലാകെ പടർന്നു.

"ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരു സായാഹ്നം അടുത്തകാലത്തൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല," ചൂടുള്ള ചായക്കപ്പ് കൈയിലെടുത്ത്, ഗ്ലാസ് ഡോറിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് പടരുന്ന മഞ്ഞിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഹിബ പറഞ്ഞു.

അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നുനിന്നുകൊണ്ട് നൗഫൽ മന്ത്രിച്ചു, "ഈ തണുപ്പിൽ നമ്മളെല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ഒത്തുചേർന്നത് തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭൂതിയാണ്."

ഡൈനിംഗ് ഏരിയയിലെ വിശാലമായ സോഫകളിൽ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരുന്നു. ചൂടുചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സന്ധ്യയുടെ തണുപ്പിനെ തുരത്താൻ അവർ പഴയകാല കഥകളും തമാശകളും പങ്കുവെച്ചു.

നാണവും അകൽച്ചയും മാറി, ആറുപേരുടെയും ഇടയിൽ പരസ്പരമുള്ള സ്നേഹവും അടുപ്പവും കൂടുതൽ ദൃഢമാകുകയായിരുന്നു.

രാത്രി ഏറെ വൈകിയതോടെ അവർ അത്താഴം കഴിക്കാൻ തയ്യാറായി. തണുപ്പ് വീണ്ടും കടുത്തെങ്കിലും, വില്ലയ്ക്കുള്ളിലെ ഈഷ്മളമായ അന്തരീക്ഷം അവരെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു നിർത്തി.

ഒരൊറ്റ വലിയ കിടപ്പുമുറി മാത്രമുള്ളതിനാൽ, എല്ലാവരും ചേർന്ന് മെത്തകളും തലയിണകളും ക്രമീകരിച്ചു..