Chapter Title : മഞ്ഞണിഞ്ഞ വഴികളും അലിയുന്ന മനസ്സുകളും [രതിമന്മഥൻ]

വീട്ടിൽ പോയി എടുത്തിട്ട് വരണമോ? അതെങ്ങനെയാ..."

നൗഫൽ ഒരു തമാശരൂപേണ അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു, "അതൊന്നും വേണ്ട ഇത്ത. നമുക്ക് നേരെ ഇവിടുന്ന് പോകാം. അത്യാവശ്യം വല്ലതും വേണമെങ്കിൽ പോകുന്ന വഴിക്ക് വാങ്ങാം.

പോരാത്തതിന് ഇവിടെ അനിതയുടെയും ഉണ്ണിയുടെയും ഡ്രസ്സ് നമുക്ക് പാകമാകുമല്ലോ. പിന്നെ, ഇപ്പൊ നമ്മൾ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ? എന്തിനാ ഒരുപാട് ഡ്രെസ്സൊക്കെ?"

ഹിബ പെട്ടെന്ന് നൗഫലിന്റെ തുടയിൽ നുള്ളി. നൗഫലിന്റെ ആ അഭിപ്രായം കേട്ട് നസീമ കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ അവൾക്കും അതൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.

വീണ്ടും വീട്ടിൽ പോകുന്ന സമയം ലാഭിക്കാമല്ലോ. ഷബീറും ഉണ്ണിയും അത് സമ്മതിച്ചു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ എല്ലാവരും ബാഗുകൾ പാക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. നസീമ സന്തോഷത്തോടെ അനിതയുടെ വാർഡ്രോബ് തുറന്ന് തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ഫ്രോക്ക് എടുത്തു.

ഹിബയും തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ചില വസ്ത്രങ്ങൾ അനിതയിൽ നിന്നും വാങ്ങി. അനിതയാകട്ടെ, ഷബീറിന്റെ ടീ-ഷർട്ടുകളിൽ ചിലത് തന്റെ യാത്രയ്ക്കായി എടുത്തു മാറ്റി.

പാക്കിംഗിനിടെ ഹിബ നൗഫലിനോട് രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു, "ഇക്കാ, എന്റെ കയ്യിൽ ഇനി മാറാൻ ഷെഡ്ഡിയും ബ്രായുമൊന്നുമില്ല. ഇപ്പൊ തന്നെ ഇടാതെയാ നിൽക്കുന്നത്. അനിതയുടെയൊന്നും എനിക്ക് പാകമാകുകയുമില്ല."

പെട്ടെന്ന് കേട്ട ഉണ്ണി തമാശയായി പറഞ്ഞു, "എന്തിനാ ഇനി അതൊക്കെ ഇടുന്നത് ഹിബേ? ഉള്ളതൊക്കെ വച്ച് നടന്നാൽ പോരേ! വേറെ ആരും കാണാനില്ലല്ലോ, നമ്മൾ തന്നെയല്ലേ ഉള്ളൂ."

ഹിബ കുസ്രതിയോടെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു, "അതെന്താ ഉണ്ണിയേട്ടാ... നിങ്ങളൊക്കെ കാണാൻ ഇവിടെയില്ലേ? ഈ തള്ളി നിൽക്കുന്ന മുലയോക്കെ ഒന്ന് പിടിച്ചു കെട്ടി വെക്കണ്ടേ, അല്ലേൽ ആകെ മോശമല്ലേ?"

എല്ലാവരും തമാശയും കമ്പി വർത്തമാനങ്ങളുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഉച്ചയോടെ യാത്രതിരിക്കാൻ തയ്യാറായി. കാർ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകൾ പിന്നിട്ട് നെല്ലിയാമ്പതിയുടെ തണുപ്പിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ എല്ലാവരും പാട്ടും തമാശകളുമായി യാത്ര ആസ്വദിച്ചു.

തേയിലത്തോട്ടത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള ആഡംബര വില്ലയിലെത്തിയപ്പോൾ എല്ലാവരും ആവേശത്തോടെ അകത്തേക്ക് കയറി.

https://postimg.cc/zHGCh1mg

വിശാലമായ ഹാളും, സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിലേക്ക് തുറക്കുന്ന ഗ്ലാസ് ഡോറുകളും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെ ഒരൊറ്റ വലിയ കിടപ്പുമുറി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ!

ഹിബ നിരാശയോടെ നൗഫലിനോട് ചോദിച്ചു, "ഇതെന്താ ഇക്കാ... ഇവിടെ ഒരു ബെഡ്റൂം മാത്രമാണോ ഉള്ളത്?"