Chapter Title : രാധാമാധവം 2 [Vimathan]

കൈയിൽ എടുത്തു നോക്കി.
ഞാൻ : മം ഇപ്പോൾ നല്ല കളർ ആയി. അമ്മയെ കണ്ടാൽ ഒരു 40 വയസ് പറയും.

രാധമ്മ : (ചെറു ചിരിയോടെ )
ഇങ്ങനെ പോക്കാതെ മോനെ ഞാൻ താഴെ വീഴും.

ഞാൻ : താഴെ വീഴാതെ അമ്മയെ പിടിക്കാൻ ഞാനില്ലേ ഇവിടെ.

രാധമ്മ : എന്നാലും ഇപ്പോൾ കാണുമ്പോൾ മുമ്പത്തേക്കാളും നല്ലതായി തോന്നുന്നു.

ഞാൻ : 'അതല്ലേ അമ്മേ ഞങ്ങൾ നേരത്തെ പറഞ്ഞത്. അപ്പൊ കേട്ടില്ല. ഇപ്പൊ മനസിലായല്ലോ. ഇനി ഇതുപോലെ കുറെ ഉണ്ട് മാറാൻ. എല്ലാം മാറ്റണം. ഇപ്പൊ രാധമ്മയെ കണ്ടാൽ രമ്യയുടെ ചേച്ചി ആണെന്നെ പറയൂ.'

രാധമ്മ : 'പോ ചെറുക്കാ ഇങ്ങനെ കളിയാക്കാതെ '
എന്നും പറഞ്ഞു എന്റെ തുടയിൽ ഒരു അടി തന്നു.

ഞാൻ : 'ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ് എന്റെ രാധേ...'

എന്നും പറഞ്ഞു രാധമ്മയുടെ കവിളിൽ ഞാൻ ഒന്ന് നുള്ളി.

രാധമ്മ  : 'അമ്മയെ കേറി പേര് വിളിക്കുന്നോടാ ചെറുക്കാ '

രാധമ്മയും പതിയെ കമ്പനിയായി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. ആദ്യമായാണ് ഇത്ര അടുത്ത് പെരുമാറുന്നത് ഞങ്ങൾ.

ഞാൻ.: ഇനി നമുക്ക് ഇവിടെ അടിച്ചു പൊളിക്കണം. നാട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ആളുകൾ തിരിച്ചറിയാത്തതു പോലെ മാറണം.

രാധമ്മ : 'ഓ എന്തോ മാറിയിട്ട് എന്നാത്തിനാ. കാണാൻ ആരുണ്ട്.'
എന്നിട്ട് ഒന്ന് നെടുവീർപ്പെട്ടത് പോലെ തോന്നി.

ഞാൻ : ഞാനില്ലേ ഇവിടെ കാണാൻ.

രാധമ്മ : എങ്ങനെ കാണാൻ

ഞാൻ : 'നേരത്തെ രാധമ്മയായി കണ്ടു, ഇപ്പോൾ രാധയായി കാണാം. ഇനി കുറച്ചു കൂടി ചെറുപ്പമാകുമ്പോൾ രാധാകുട്ടിയായി കാണാം. പോരെ.....'

രാധമ്മ : എന്റെ മോള് ഭാഗ്യവതിയാ അവളെ ഇത്ര കരുതുന്ന ഭർത്താവിനെ കിട്ടിയല്ലോ.

ഞാൻ : അവളെ മാത്രമല്ല അമ്മയേം ഞാൻ എന്റെ രാധയായി കരുതുന്നുണ്ടല്ലോ.

രാധമ്മ : മം..  ഒന്ന് മൂളി.

എന്നിട്ട് കൈ രണ്ടും പൊക്കി മുടി കുടഞ്ഞു മേൽപ്പോട്ട് കെട്ടിവച്ചു.

നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ കണ്മുന്നിൽ തൊട്ടടുത്തു കൈ മേൽപ്പോട്ട് പൊക്കി രാധമ്മ... ഇടതു കക്ഷം എന്റെ മുഖത്തിന്‌ മുന്നിൽ. നിറയെ റോമക്കാടുകൾ