Chapter Title : രാധാമാധവം [Vimathan]

ഒരു വിഷമം വരുത്തി.

അമ്മ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ദയനീയമായി നോക്കി.

ഞാൻ തുടർന്നു.
' ഞങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുന്നത് പോലൊന്നും അമ്മ ഞങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു,  അമ്മയെ നല്ലതായി കാണാൻ വേണ്ടിയല്ലേ ഞങ്ങൾ........'
അവിടെ ഞാൻ നിർത്തി...  കണ്ണിൽ അൽപ്പം വെള്ളം നിറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

എന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അമ്മക്ക് ആകെ വിഷമം പോലെ. കൈ രണ്ടും കാൽമുട്ടിലെക്ക് വച്ചു മുഖം കൈയിൽ അമർത്തി അമ്മ കുനിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം പകച്ചു.
സംഗതി ഏറ്റെന്നാ തോന്നുന്നേ.

ഞാൻ പതിയെ രാധമ്മ യുടെ ഇടതു തോളിൽ എന്റെ വലത് കൈ വച്ചു.

രാധമ്മേ.....

അമ്മ മുഖം നിവർത്തി. കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

എന്താമ്മേ ഇത്.
' എനിക്ക് നിങ്ങളോട് സ്നേഹം ഇല്ലന്ന് മാത്രം പറയരുത്. മോന്റെ മുന്നിൽ ആ ഡ്രസ്സ്‌ ഇടാൻ നാണക്കേട് തോന്നിയത് കൊണ്ടാ ഞാൻ... '
രാധമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

ഞാൻ: 'എന്ത് നാണം അമ്മേ. ഇവിടെ പുറത്തൊക്കെ ജീവിക്കുന്ന ആളുകളെ കണ്ടില്ലേ അവരൊക്കെ നാണം കെട്ടണോ ജീവിക്കുന്നെ.  അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല. രമ്യക് വിഷമം ആയതു കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇത് പറഞ്ഞത്. എനിക്കും വിഷമം ആയി. പിന്നെ എന്റെ വിഷമം കാണാൻ ഇവിടെ ആരാ ഉള്ളത്'.......
ഞാൻ അടുത്ത നമ്പർ ഇറക്കി.

രാധമ്മ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. 'നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും  എനിക്ക് ഒരു പോലെ അല്ലെ '

ഞാൻ : എന്നിട്ടാണോ ഞങ്ങൾ ഇഷ്ടം തോന്നി വാങ്ങിയത് ഇടാത്തത്.

രാധമ്മ : ഞാൻ ഇടാം

എന്റെ മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി

ഞാൻ.: എന്നാൽ ആ നെറ്റി ഒന്ന് ഇട്ടോണ്ട് വാ ഇപ്പോൾ.
ഉള്ളിൽ അൽപ്പം ടെൻഷൻ ഉണ്ടായെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞോപ്പിച്ചു

രാധമ്മ : ഇപ്പോഴോ, അത് വേണ്ട.

ഞാൻ : ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്, എന്റെ ആഗ്രഹം നോക്കാൻ ആരുമില്ലേന്നു.

രാധമ്മ ആകെ ധർമ്മ സങ്കടത്തിൽ ആയി. എന്താണ് ചൈയ്യണ്ടത്. എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നല്ലത് പോലെ നോക്കുന്നത് മോളും മരുമകനും ആണ്. അവർ പൊന്നുപോലെ സ്നേഹിക്കുന്നു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്തു തരുന്നു. ഭർത്താവ് പോലും