Chapter Title : രാധമ്മ, ഹോം നഴ്സ് [ഋഷി]

പുള്ളിയെ വിട്ടിട്ടു പോയതാണ്. എനിക്കങ്ങേരെ പൊക്കാനുമൊന്നും പറ്റില്ലെടീ.. ഇവിടെ മേരിയൊണ്ടായിരുന്നു. കൊറേ നാള് ആശൂത്രീല് നേഴ്സായിരുന്നു. അവൾക്ക് അങ്ങേരെ കൈകാര്യം ചെയ്യാനറിയാം. പക്ഷേ മോൾടെ കന്നിപ്രസവം അങ്ങു കാനഡേലായിരുന്നു. എനിക്കിത്രേം ദൂരം യാത്ര ചെയ്യാനും അവളുടെ കുട്ട്യേ നോക്കാനും പറ്റില്ലെടീ മോളേ. നിനക്ക് ഇങ്ങേരെ ആറു മാസം സഹിക്കാൻ പറ്റുമോന്നാ ഞാൻ നിരീക്കണത്!

രാധയ്ക്ക് ചിരിവന്നു. അവളുടെ കൊഴുത്ത മൊലേം വല്ല്യ ചന്തീമൊക്കെ കണ്ണൻ്റെ കൂടെയുള്ള അനുഭവം കഴിഞ്ഞ് മനസ്സിനിഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന ആരുമങ്ങനെ ഗൗനിച്ചില്ലായിരുന്നു. എത്ര നാളാണ് ഇങ്ങനെ വിരലിട്ടു കഴിയുന്നത്! മാർക്കറ്റിലും വഴികളിലുമൊക്കെ തൻ്റെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിലേക്ക് നീളുന്ന കഴുകൻ കണ്ണുകൾ അവളവഗണിച്ചു.... ഇനി... ഈ വഷളൻ കെഴവൻ! നോക്കാമെടീ രാധേ! അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു...

നരച്ച താടിയും നീണ്ട മുടിയുമുള്ള സുന്ദരനായ കിഴവൻ ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന് വെളുത്ത തലയിണയിൽ കവിളമർത്തി മയങ്ങുകയായിരുന്നു. ദീർഘകായൻ. ഒരു വെളുത്ത മുണ്ടും മുറിക്കയ്യൻ കുർത്തയും.

വിശ്വം... വിശ്വം.. കമല കണവൻ്റെ കവിളിൽ തലോടി മൃദുസ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.

ആ കണ്ണുകൾ തുറന്നു... രാധയെ ആ കണ്ണുകളുഴിഞ്ഞു... ഇത്തിരി ആശ്ചര്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി.

വിശ്വം. രാധ. നിന്നെ നോക്കാൻ വന്ന കൊച്ചാണ്. പ്രഭാകരൻ പറഞ്ഞിട്ടു വന്നതാണ്.. കമല പറഞ്ഞു.

വിശ്വനാഥൻ കട്ടിലിൻ്റെ തലയ്ക്കലേക്ക് എണീറ്റിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... രാധ ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി കുനിഞ്ഞ് കിഴവൻ്റെ കക്ഷങ്ങളിൽ കൈകൾ കടത്തി താങ്ങിയെണീപ്പിച്ചിരുത്തി. സെറ്റിൻ്റെ മുന്താണി വഴുതി ബ്ലൗസിൻ്റെ മോളിലേക്ക് തള്ളിയ മുഴുത്ത മുലകളിൽ കിഴവൻ്റെ മുഖമമർന്നിരുന്നു.. ആ മൂക്ക് അവളുടെ മുലക്കുടങ്ങളിൽ അങ്ങേരിട്ടുരച്ചോ! ആ മുലകളാകെ പൊട്ടിത്തരിച്ചു...

സാരിത്തലപ്പു വലിച്ചിട്ട് അവൾ നിവർന്നപ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരമാകെയുഴിയുന്നു!

വിശ്വം! നീ അവളെ വെറുതേ വിഷമിപ്പിക്കരുത്. അവൾ നിന്നെ നോക്കാൻ വന്നതാണ്. കമല സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.

വിശ്വനാഥൻ മന്ദഹസിച്ചു. ആ മുഖം കൂടുതൽ ആകർഷണീയമാവുന്നത് അതിശയത്തോടെ രാധ നോക്കി നിന്നു.

രാധേ! വിശ്വം കൈകൾ നീട്ടി. അവൾ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി. വിശ്വമവളുടെ കൈകൾ കവർന്നു.

നീയെന്നെ നോക്കില്ലേ! എന്നെ വിട്ടു പോവുമോ? കഴിഞ്ഞ വട്ടം വന്ന രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളെപ്പോലെ? ആ കണ്ണുകളിൽ അവളൊരു യാചന