Chapter Title : രാധമ്മ, ഹോം നഴ്സ് [ഋഷി]

തുടുത്തുകൊഴുത്ത കമലേച്ചീടെ തുടയിടുക്കിൽ.. വടിച്ചു മിനുക്കിയ പൊന്തിയ പൂർത്തടത്തിൽ അവൾ മുഖമമർത്തി.. താഴെ.. മലർന്നു കിടന്ന മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ മുഖത്തേക്കവൾ കുണ്ടികൾ താഴ്ത്തി....നനഞ്ഞൊലിച്ച പൂർച്ചാലിലേക്കവൾ മുഖമമർത്തി...

പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് എത്രയോ നേരം രതിയുടെ താളമാസ്വദിക്കാനാവും! കൊടിയേറ്റം കഴിഞ്ഞാൽ പതാകയിറങ്ങി കിതച്ചുതളരുന്ന ആണുങ്ങളെപ്പോലെയല്ല... കൊഴുത്ത മദാലസകളായ മുറ്റിയ പെണ്ണുങ്ങൾ...പൂറിൽ നക്കി, കന്തിലിറുക്കി വലിച്ച്, കമിഴ്ത്തിക്കിടത്തി പറക്കുണ്ടികൾ വലിച്ചു വിടർത്തി മലദ്വാരത്തിൽ നക്കി, മുഴുത്ത മുലകൾ ഞെരിച്ചുടച്ച്, തടിച്ച മുലക്കാമ്പുകൾ കടിച്ചീമ്പി.. അവരന്യോന്യം പടവെട്ടി സുഖിച്ചു.. ഇണയെ സുഖിപ്പിച്ചു... ആ മുറിയിൽ അമർത്തിയ തേങ്ങലുകളും, വിളികളും, കിതപ്പുകളും മുഴങ്ങി..

മെത്തയിൽ തളർന്നു മയങ്ങിയ കമലയിലേക്ക് രാധ പിന്നെയും പടർന്നുകയറി... അവർ വീണ്ടും കെട്ടിപ്പുണഞ്ഞു...

നീണ്ട രതിയ്ക്കു ശേഷം വാടിത്തളർന്ന കമലയെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ഉടുതുണിയില്ലാതെ രാധ കുളിമുറിയിലേക്കു നടത്തിച്ചു. ഒരു സ്റ്റൂളിൽ കമലയെ ഇരുത്തി സോപ്പുപതപ്പിച്ച് മെഴുക്കിളക്കി ഇളം ചൂടുവെള്ളത്തിൽ കുളിപ്പിച്ചു. ഒപ്പം രാധയും കുളിച്ചു...

അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് കിഴവൻ്റെയൊപ്പം രണ്ടു പേരും കഞ്ഞി കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ കമല ഒരു വിഷയമെടുത്തിട്ടു... രാധൂ! നിനക്കിവിടെ രാത്രീം കൂടി നിൽക്കാമോടീ? നോക്ക്യേ! നീ വന്നേപ്പിന്നെ വിശ്വത്തിന് നല്ല പുരോഗതിയുണ്ട്.

വിശ്വത്തിൻ്റെ വിരലുകൾ രാധമ്മയുടെ കൈത്തണ്ടയിലമർന്നു. വലിയ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന വിശ്വം വർഷങ്ങളായി ആജ്ഞാപിച്ചാണ് ശീലിച്ചിരുന്നത്. അന്നൊക്കെ ആരോടെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും അപേക്ഷിക്കുന്നത് സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തിനും നിലവാരത്തിനും ചേർന്നതല്ല എന്നായിരുന്നു വിശ്വത്തിൻ്റെ ധാരണ. ചെറുപ്പമായിരുന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന നിഷ്ക്കളങ്കതയും, എളിമയുമെല്ലാം പതുക്കെ അഹന്തയ്ക്കും, ദന്തഗോപുരവാസത്തിനും വഴിമാറിയിരുന്നു. ഇന്ന്... ഇപ്പോൾ... രാധയെ നോക്കിയ കണ്ണുകളിൽ അപേക്ഷയായിരുന്നു... നിസ്സഹായതയുടെ നിശ്ശബ്ദമായ തേങ്ങലായിരുന്നു...

കഞ്ഞി കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന കയില് പിഞ്ഞാണത്തിലേക്കിട്ട് രാധയെണീറ്റു... അവൾ കെഴവൻ്റെ