Chapter Title : രാധയും പോലീസുകാരനും [വിഷ്ണു നായർ]

ആകി ഗ്ലാസ്സ് താഴ്ത്തി.. ഉള്ളിൽ കുളിരുന്ന എസിയിലും മൊയീൻ . "ഫാത്തിമ സാറെ . ഊഹം കറക്റ്റാ" ഗഫൂർ മനസ്സിൽ ഓർത്തു. കൂടെ ഒരു പെണ്ണ് ഉണ്ട് .
പോലീസുകാരെ കണ്ട് നല്ലോണം വിയർത്തിരുന്നു
അപ്പോ കൂടെ ഉള്ളത് ഏതോ വേടി ചരക്ക് തന്നെ ഗഫൂർ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
"ഹേ സർ ആയിരുന്നോ.വണ്ടി കണ്ടിട്ട് മനസിലായില്ല, എങ്ങോട്ടാ സർ ഈ നേരത്ത് ,കൊറോണ ഒക്കെ ആയിട്ട് പൊതുപ്രവർത്തനം ഒന്നും ഒട്ടും കുറവ് വരുത്തുന്നില്ല അല്ലേ" ഗഫൂർ സാർ ഒന്ന് ആക്കി പറഞ്ഞു.

"താൻ കൂടുതൽ ഡയലോഗ് പറയാതെ വിട്ടു പോടോ എനിക്ക് പോയിട്ട് തിരക് ഉണ്ട്"പറയുമ്പോൾ മൊയീൻ നല്ലപോലെ ടെൻഷൻ കേറി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
അ സംസാരം ഗഫൂറിന് തീരെ പിടിച്ചില്ല.
"അത്ര തിരക്ക് എനെങ്കിൽ സർ ഇപ്പോ പോകണ്ട, ഈ സമയത്ത് അനാവശ്യ യാത്രകൾ ഒഴിവാക്കണം എന്ന് സർകാർ ഉത്തരവ് ഉള്ളതല്ലേ എന്നിട്ട് നിങ്ങളൊക്കെ തന്നെ ഇത് മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഇറങ്ങി നടന്നിട്ട്, ചോദിക്കാൻ വരുന്ന ഞങ്ങളുടെ മേക്കെട് കേറുന്നോ"
സാറിന്റെ അത്യാവശ്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായി, എങ്ങോട്ടാ ഈ വെടി ചരക്കിനേം കൊണ്ട് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള് ആണ് സൈഡ് സീറ്റിൽ ഇരുന്ന പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് ഗഫൂർ ശ്രദ്ധിച്ചത്.

ടൗണിലെ എയ്ഡഡ് ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്കൂളിലെ ടീച്ചർ , രാധ നായർ. കഥയിലെ നായിക (എന്റെ അമ്മ, മുമ്പ് വിഷ്ണുവിന്റെ രാധമ്മ എന്ന കഥയിൽ അമ്മയെ പരിജപ്പെടുത്തിയിരുന്നു ) മുമ്പ്എത്രയോ തവണ അവളെ താൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു.സ്കൂൾ വിട്ടു പോകും വഴിയും,ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ വെച്ചും, ടൗണിലെ മാർക്കറ്റിൽ വെച്ചും .ടീച്ചറുടെ