Chapter Title : രാധികാസ്വയംവരം [JO]

വെച്ചിട്ട് രാധിക കട്ടിലിൽ ചെന്നിരുന്നു. തനിക്കെന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്???? താൻ എന്താണിങ്ങനെ അലക്ഷ്യമായി ജീവിക്കുന്നത്??? ഒന്നിലുമൊരു ശ്രദ്ധയില്ല. അവൾക്ക് അന്നാദ്യമായി സ്വയം പുച്ഛം തോന്നി. ആർക്കും വേണ്ടാത്ത, ഒരു ശ്രദ്ധയുമില്ലാത്ത ഒരു ജന്മം. നാട്ടുകാർക്ക് കാഴ്ചയാക്കി നടന്ന ഒരു ജന്മം.... തന്റെ അഴകളവുകൾ ഇപ്പോൾ നാട്ടുകാർക്ക് മൊത്തം കാണാപ്പാടം ആണെന്നോർത്തപ്പോൾ ആദ്യമായി രാധികക്ക് സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ ഒരു ശ്രദ്ധയുണ്ടായി.

അവൾ പെട്ടന്നെണീറ്റ് കണ്ണാടിക്കു മുന്നിലെത്തി. അന്നാദ്യമായി അവൾ തന്റെ അഴകളവുകൾ നോക്കിക്കണ്ടു. മുന്നും പിന്നും അവളറിയാതെ വളർന്നിരിക്കുന്നു. അവയുടെ തള്ളിച്ച അവളുടെ പ്രതീക്ഷകൾക്കും അപ്പുറമായിരുന്നു. മുന്നിലെ മുഴപ്പുകൾ പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നത് പോലെയാണ് തള്ളി നിൽക്കുന്നത്. അറിയാതെ പൊടിഞ്ഞ വിയർപ്പിൽ കക്ഷം മുതൽ മാറിന്റെ സൈഡ് വരെ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് ആകെ നാണം തോന്നി. ഇത്രക്ക് വിയർപ്പുണ്ടോ തനിക്ക്????

സുധീപിന്റെ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം പൂർണമായും അവൾക് മനസ്സിലായത് അപ്പോഴാണ്. "അപ്സരസ്"...തന്റെ മുഴുപ്പുകൾ കൊണ്ടാണോ അവൻ അങ്ങനെ വിളിച്ചത്???? അത്ര മനോഹരിയാണോ താൻ??? അവളിലെ പെണ്ണ് അന്നാദ്യമായി ഉണരുകയായിരുന്നു. സർവവും വിസ്മരിച്ച തമ്പുരാട്ടിയിൽ നിന്ന് തന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അഭിമാനപ്പെടുന്ന വെറും പെണ്ണിലേക്കുള്ള ഉയിർപ്പ്.

പെട്ടന്നവൾക്കൊരു കുസൃതി തോന്നി. അന്നാദ്യമായി തന്റെ നഗ്നത കാണാനുള്ള ത്വര അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. ഇതുവരെ അങ്ങനെയൊരു പൂതി ഉണ്ടായിട്ടില്ല. കുളക്കടവിൽത്തന്നെ അടുത്ത ഡ്രെസ്സുമിട്ടു പൊരുകയാണ് പതിവ്. കുളി കഴിയുമ്പോൾ തന്നെ മറ്റൊരു തുണിയിട്ടു ശരീരം മൂടിയിരുന്നു. ശെരിക്കും താൻ പോലും തന്റെ നഗ്നശരീരം കണ്ടിട്ടില്ല.... ഒരു മാരക ജന്മം തന്നെ തന്റേത്.

എത്ര ശ്രെമിച്ചിട്ടും തന്റെ മനസ്സിനെ കീഴടക്കാൻ രാധികക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പതിയെ നിലക്കണ്ണാടിക്ക്