Chapter Title : രാധികയുടെ കഴപ്പ് 7 [SmiTha]

പറഞ്ഞു. ഹബീബ് പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു ഒരു രൂപ നാണയമെടുത്തു. ടോസ്സ് ചെയ്തു. അത് റോയി അങ്കിളിന്റെ മുമ്പിൽ മേശപ്പുറത്ത് വീണു. "ഹെഡ്!" ഞാനും റോയി അങ്കിളും ഒരുമിച്ച് പറഞ്ഞു. തടിയന്റെ മുഖത്ത് നിരാശ പടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. റോയി അങ്കിളും ഹബീബും അതുകണ്ടപ്പോൾ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. എനിക്കെന്തുകൊണ്ടോ തടിയനോട് വിഷമം തോന്നി. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നേരിയ പുഞ്ചിരിമാത്രമേ നടത്തിയുള്ളൂ. "പാവം!" ഹബീബ് വേണുഗോപാലിന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ച്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "തടിയാ, പേടിക്കണ്ട! നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ഇവളുടെ ഷഡ്ഢി ഊരാം. നീയെന്നെ പ്രാകി കൊല്ലണ്ട. ഹഹഹ," എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. "എന്നാ അതങ്ങു ആദ്യം ചെയ്യാരുന്നേൽ എന്തോരം ടൈം ലാഭിക്കാരുന്നു!" റോയി അങ്കിൾ അതൃപ്തി മറച്ച് വെച്ചില്ല. രണ്ടുപേരും എന്റെ ഇരുവശത്തും നിന്ന് ഷെഡ്‌ഡിയുടെ വിളുമ്പിൽ പിടിച്ച് താഴേക്ക് വലിച്ചു. വിടർന്ന് പൊളിഞ്ഞ എന്റെ പൂറ് അവരുടെ മുമ്പിൽ അനാവൃതമായി. "എന്നാ ഒരു മണവാടീ!" ഷെഡ്‌ഡി ഊരിക്കഴിഞ്ഞ് അത് ഭ്രാന്തമായി മണത്തുകൊണ്ട് തടിയൻ പറഞ്ഞു. "ഇന്ന് ഞാൻ പോകുമ്പം ഈ ഷെഡ്‌ഡി എന്റെ ബാഗിലിരിക്കും.." "എന്നാ ബ്രാ ഞാൻ കൊണ്ടുപോകും," ഹബീബ് സമയം കളയാതെ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ മേശപ്പുറത്ത് ഒരു പാത്രത്തിലിരുന്ന എത്തപ്പഴത്തിൽ ഏറ്റവും തടിയും നീളവുമുള്ള ഒരു പഴം ഹബീബ് എടുത്തു. "അത് കൊള്ളാം!" പഴത്തിന്റെ തോൽ ഉരിഞ്ഞു കളയുകയായിരുന്നു ഹബീബിനോട് തടിയൻ പറഞ്ഞു. "ഞാനതിപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തതേയുള്ളൂ. കേറ്റ് ഇവളുടെ പൂറ്റിൽ ആ പഴം മൊത്തം! എന്നിട്ട് നമുക്ക് അത് തിന്നാം...!" ആ വാക്കുകൾ എന്റെ പൂറ്റിൽ സൃഷ്ടിച്ചത് ചില്ലറ ഒലിപ്പൊന്നുമല്ല. ശക്തിയായി പൂറിൽ നിന്ന്