Chapter Title : രാധികയുടെ കഴപ്പ് 7 [SmiTha]

അങ്കിളേ! ഞാൻ അങ്ങനെ വെടി ഒന്നുവല്ല," "എന്നിട്ടാണോടീ മൈരേ നീ ഞാനില്ലാത്ത നേരത്ത് എന്റെ പാവം നല്ല കൂട്ടുകാരെ പെഴപ്പിച്ചേ!" "ഉം! പാവം! മിണ്ടരുത്! എനിക്ക് മര്യാദക്ക് ഇപ്പം നടക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല, ആ നല്ല കൂട്ടുകാര് കാരണം...എന്റെ അങ്കിളേ ഞാൻ സാധാരണ വെടികള് ചെയ്യുന്നപോലെ കണ്ണും കയ്യും കാണിച്ച് അവരെ വശീകരിച്ചതൊന്നുമല്ല..." "കണ്ണും കയ്യും കാണിച്ച് ഏത് ആണിനെയാടീ വശീകരിക്കാൻ പറ്റുക? നിന്നെ പോലെയുള്ള പരപ്പൂറികള് വേറെ കാണിച്ചിട്ടല്ലേ വശീകരണം മൊത്തം?" “വേറെ എന്നത് കാണിച്ചിട്ടാ?എന്നാ വേറെ? പോ അങ്കിളേ ചുമ്മാ വൃത്തികേട് പറയാതെ! എന്നെ അവര് ഫോഴ്സ് ചെയ്തതാ! വെറുതെ അങ്കിളിന്റെ ഫ്രെണ്ട്സിനെ റേപ്പിസ്റ്റ് ആക്കി നാണം കെടുത്താതിരിക്കാൻ ഞാൻ വഴങ്ങികൊടുത്തതാ!" "ആണോ?" "പിന്നല്ലാതെ!" "ഓ! നല്ല കുട്ടി! നീ കാരണം എന്റെ മാനം രക്ഷപ്പെട്ടു..." "കളിയാക്കല്ലേ!" "കളിയാക്കിയതല്ലെടീ! എന്നാ നീയിങ്ങോട്ട് വാ. നമുക്ക് ഒന്ന് കൂടാം!" "ഫ്രീയാണോ ഇപ്പം?" "ഹ്മ്മ് ..ഞങ്ങള് ഫ്രീയാ," "ഞങ്ങളോ? അപ്പം അവരുമുണ്ടോ?" "ഉണ്ടെന്നേ!" "അയ്യോ! വേണ്ട അങ്കിളേ," "ങ്‌ഹേ! അതെന്നാ?" "അന്ന് അവര് രണ്ടും കൂടെ എന്നെക്കൊന്നില്ല എന്നേയുള്ളൂ! ഇതിപ്പം മൂന്നു പേരുംകൂടി ഒരുമിച്ച്! എന്റെ പാവം കെട്ട്യോന് ഭാര്യയില്ലാണ്ടാവും!" "നീ ചുമ്മാ വളിച്ച ഡയലോഗ് അടിക്കാതെ വാ പെണ്ണെ! അല്ലേൽ കൊതിമൂത്ത് ഇവമ്മാര് രണ്ടുംകൂടി അങ്ങോട്ട് വരും!" "കൊതിമൂത്തോ? അതുകൊള്ളാല്ലൊ! പറച്ചില് കേട്ടിട്ട് അങ്കിളിന്റെ ഫ്രെണ്ട്സ് ഊക്കാത്ത ഒറ്റപ്പൂറും ലോകത്തില്ല. എന്നിട്ട് എന്നെയോർത്ത് കൊതി മൂത്തെന്നോ?" "എടീ അവമ്മാര് പറഞ്ഞതൊക്കെ തന്നെയാ. നല്ല സൂപ്പർ വെടിക്കാര് തന്നെയാ രണ്ടുപേരും. അഞ്ചക്ക ശമ്പളം എന്നൊക്കെ പറയുന്നപോലെ മൂന്നക്ക