Chapter Title : രാധികോന്മാദം [? ? ? ? ?]

എത്തുന്നത്, ഉച്ചയ്ക്ക് ഉണ്ണാൻ വരില്ലെന്നു നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ വേഗം ഉമ്മറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ അജയൻ ഉപ്പിലിടാനുള്ള കണ്ണിമാങ്ങയും അവൻ വാങ്ങിച്ചിരുന്നു.

“ഇതെന്താ ...”

“ഏട്ടന് കണ്ണിമാങ്ങാ ഉപ്പിലിട്ട മാങ്ങയും പഴം ചോറും വല്യ ഇഷ്ടമാണ്...”

“ഉം….അതേയ് ഏട്ടനോട് ഇപ്പൊ ഇഷ്ടം കൂടുന്നുണ്ട് ട്ടോ..”

“ആർക്ക് നിനക്കോ ..?”

“അയ്യോ എനിക്കല്ല, ഈ പുന്നാര അനിയന്….”

“അച്ഛന്റെ സ്‌ഥാനമല്ലേ രാധികേ...”

“ഏട്ടനിപ്പോ കോയമ്പത്തൂര് കഴിഞ്ഞു കാണും ല്ലേ….”

“ഉം...നമുക്കൊന്നമ്പലത്തിൽ പോയാലോ രാധികേ...”

“പോവാല്ലോ….”

അജയൻ പുത്തൻ സ്വർണ്ണ കരയുള്ള മുണ്ടും ചന്ദന നിറമുള്ള ഷർട്ടുമിട്ടു. രാധിക കസവു സാരിയും. അവളെ നോക്കുമ്പോ ലക്ഷ്മി കടാക്ഷം മുഖത്ത് അലതല്ലി.

ശിവന്റെ അമ്പലത്തിൽ, ഇരുവരും തൊഴുതിറങ്ങുമ്പോ അമ്പലത്തിലെ ലക്ഷ്മി വാരസ്യാര് കണ്ടു അവളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

“എന്താ രാധികേ കണ്ടിട്ട് കുറേയായല്ലോ….”

“ആ ലക്ഷ്മിയേച്ചി. വൈകീട്ട് ഇപ്പൊ അധികം തൊഴാൻ വരാറില്ല”
അജയനെ വാരസ്യാർ നോക്കുമ്പോ ഭസ്മ കുറി നെറ്റിയിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് മുണ്ടും മടക്കി പിടിച്ചു രാധികയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“ഞാനൊരു വലം കൂടെ വെച്ച് വരാം ...” രാധിക അജയനോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി.

“രാധികേ രണ്ടാളുടെ മുഖത്തും നല്ല സന്തോഷമാണല്ലോ. സന്തോഷവാർത്തയുണ്ടോ?”

“അയ്യോ, ലക്ഷ്മിയേച്ചി...ആയിട്ടില്ല….”

“ഇനിയെപ്പോഴാ വൈകിക്കണ്ട ട്ടോ..”

“ഉം...” നാണത്തിൽ പൊടിതിഞ്ഞുകൊണ്ടു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാധിക തുളസിമാലയിട്ട വിഗ്രഹത്തിലേക്കൊന്നുടെ നോക്കി.
കൈകൊണ്ട് നെഞ്ചിലും ചുണ്ടിലുമായി തൊട്ടു വെച്ചു.

“ഇറങ്ങട്ടെ ചേച്ചി...” അജയൻ അടുത്തെത്തിയതും അവന്റെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട് രാധിക ചുറ്റമ്പലത്തിനു പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

??????

“പറ രാധൂട്ടി എന്നിട്ട്….”

രാധികയുടെ നിറമാറു തന്റെ വായിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിട്ടപ്പോൾ അതിൽ മുഴുവനും അജയന്റെ ഉമിനീരൊഴുകി.