Chapter Title : രാധികോന്മാദം [? ? ? ? ?]

“നീ മനഃപൂർവം വാതിൽ അടക്കാഞ്ഞത്, നിക്ക് കാണാൻ വേണ്ടിയല്ലേ….” രാധിക കള്ള ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്നമർത്തി മൂളി.

“നീ ഏട്ടന്റെ വായിലിട്ടൂമ്പി വലിക്കുമ്പോ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി...എന്തൊരവശമാണ് രാധൂട്ടി നിനക്ക് ….”

“ഞാൻ പോണു …..മാറങ്ങട്….”

ആ ദിവസം വിശ്വൻ പകലും രാധികയുടെ ഒപ്പം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിശേഷ ദിവസമായ അന്ന് വൈകീട്ട് ഇരുവരും സർപ്പക്കാവിൽ വിളക്ക് വെച്ചു. അജയൻ അന്ന് രാത്രി വായനശാലയിൽ നിന്ന് വരുമ്പോ വിശ്വന്റെ കൂടെ മതിമറന്നു പണ്ണുന്ന രാധികയെ അജയൻ ചാരി വെച്ച വാതിലിൽ കൂടി കണ്ടു, തന്റെ പ്രാണ പ്രേയസിയെ വയറു വീർപ്പിക്കാൻ ഈ ജന്മം മുഴുവനും അവകാശമുള്ള ആളെപോലെ തന്റെ ഏട്ടൻ അവളിൽ ഉഴുതു മറിക്കുമ്പോ അജയൻ അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ഉണ്ടെന്നുപോലുമവൾ മറന്നു…..

“വിശ്വേട്ടാ ….അഹ് ….മതി ...എനിക്ക്...അഹ് ആഹ്ഹ ….”

പക്ഷെ അവൾക്ക് മതിയായെങ്കിലും വിശ്വൻ വീണ്ടും വീണ്ടും രാധികയിൽ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞലിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ രതിമൂര്ഛകൾക്കൊപ്പം തന്റെ ബീജം അവളുടെ പൂറിലേക്ക് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു …..

????????????

അഞ്ചു വർഷത്തിനു ശേഷം…..ഒരു വിഷുക്കാലം

“അച്ഛാ വല്യച്ഛനെപ്പോഴാ വരിക...”

“വൈകീട്ട് തഞ്ചാവൂരിൽ നിന്നുമെത്തും കണ്ണാ…”

“എനിക്കിന്ന് മത്താപ്പു കൊണ്ടുവരുമോ”

“വരും കണ്ണാ”

“രാധികേ… ഉണ്ണിമായ ഉറങ്ങിയോ?”

“ഇത്ര നേരം കരച്ചിലായിരുന്നു പാലുകൊടുത്തിട്ടിപ്പോ ഉറങ്ങിയെ ഉള്ളു, ഇവനെന്താ ചോദിക്കുന്നെ ഏട്ടാ..”

“വിശ്വേട്ടൻ ഇവനോട് മത്താപ്പു വാങ്ങിയിട്ട് വരാമെന്നു പറഞ്ഞത്രേ….”

“അച്ഛൻ വാങ്ങിയിട്ട് വരമാണെന്നു പറ്റിച്ചതല്ലേ….ഞാൻ കൂട്ടില്ല.”

“കണ്ണാ, വന്നു കഴിക്ക്, കിടക്കും മുന്നേ വല്യച്ഛൻ വരും….” രാധിക മുടിവാരിക്കെട്ടി കൊണ്ട് കണ്ണനെ തഴുകി.

“ഇല്ല വല്യച്ഛൻ വന്നിട്ടേ കഴിക്കൂ…”

“അജയേട്ടനോ…?! വിശ്വേട്ടൻ വന്നിട്ട് മതിയോ…”