രാഘവന്റെ കൊള്ളപലിശ

Rakhavante Kolla Palisha | Author : Yadhav

ആദ്യം ആയാണ് ഇവിടെ കഥ എഴുതുന്നത് അതിന്റെതായ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും ഉണ്ട്
എല്ലാവരും ക്ഷെമിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു ഈ ഭാഗത്തിൽ കമ്പി കുറവ് ആയിരിക്കും എന്നാലും വെടിക്കെട്ടിനു മുമ്പുള്ള ശൂന്യത പോലെ

ക്യാമറ പൊങ്ങി വരുന്നു.....കുന്നംകുളം എന്നാ അതിമനോഹരം ആയ നഗരം അവിടുത്തെ ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്ന്
ബസ് കേറുകയാണ് നമ്മുടെ നായകൻ രാഘവൻ നായർ 52 വയസ്സ് ആള് പഴയ എക്സ് മിലിറ്ററി ആണ് ഒരു നാല്പത് വയസ്സൊക്കെ ആയപ്പോ നാട്ടിലും വീട്ടിലുമൊക്കെ ഒന്ന് സെറ്റ് ആയപ്പോ സ്വമേദയ പിരിഞ്ഞു പോന്നത് ആണ് ആള് കല്യാണം കഴിച്ചിട്ട് ഇല്ല

അവിടെ നിന്ന് പോന്നതിനു ശേഷം നാട്ടിൽ അല്ലറ ചില്ലറ പരിപാടിയായിട്ട് പലിശക്ക് കൊടുപ്പ് തുടങ്ങി ഇപ്പൊ നാട്ടിലെ ഒരു ചെറു കിട മുതലാളി ആണ് നമ്മുടെ രാഘവൻ അതിനൊത്ത ശിങ്കിടികളും ഉണ്ട് കൂടെ കളക്ഷൻ എടുപ്പ് മുതൽ ഗുണ്ടായിസം എങ്കിൽ അത് വരെ, വേണ്ടത് എന്തും മുതലാളിക്ക് കൊണ്ട് വന്നു കൊടുക്കും ആ പിള്ളേര്.
അത്കൊണ്ട് തന്നെ ചില ഉന്നതന്മാർ ആയിട്ട് ചില ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എല്ലാവരെയും നല്ല രീതിക്കാണ് രാഘവൻ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്

എന്നാൽ താനിപ്പോ പോകുന്നത് തന്റെ അനന്ദിരവന്റെ അടുത്തേക്കാ
തന്റെ പെങ്ങൾ ഉണ്ടാരുന്നപ്പോൾ ഒരു വായ്പ പോലെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു 6ലക്ഷം രൂപ പലിശ ഒഴിവാക്കി മൊതല് തരാൻ അവനോട് കട്ടായം പറഞ്ഞതാണ് ഇപ്പൊ ഏകദേശം 1 കൊല്ലത്തിനു അടുത്തായി അവൻ അടവ് അടച്ചിട്ട് രാഘവൻ ആകെ കുഴങ്ങി.,
പെങ്ങൾ മരിച്ചു 2കൊല്ലം ആയി പൈസ കടം വാങ്ങിയപ്പോൾ കൊറച്ചൊക്കെ തിരിച്ചടിച്ചു പിന്നെ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ആയത്കൊണ്ട് ഈ കളക്ഷൻ പിള്ളേരെ ഏല്പിക്കാനും പറ്റില്ല...

അത് കൊണ്ട് താൻ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചത് അങ്ങനെ കുന്നംകുളത്തിന്റെ 10 കിലോമീറ്റർ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി ഒരു ഗ്രാമ പ്രദേശം ആൽത്തറ എന്നാ സ്ഥലത് ബസ് എത്തി.അവിടെന്ന് ഇറങ്ങി നടന്നു....

രാഘവൻ വഴിയോര കാഴ്ചകൾ കണ്ട് മെലെ നടന്നു അങ്ങനെ വീടെത്തി അയാൾ വീടൊന്ന് ചുറ്റുംഒന്ന് നോക്കി അവസാനം താനിവിടെ തന്റെ കൂടെ പിറപ്പിന്റെ മരണത്തിനു ആയിരുന്നു...

അയാൾ മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു മെലെ പോയി കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു വാതിൽ തുറക്കാതെ ആയപ്പോൾ ഇവിടെ ആരുമില്ലേ....
അകത്തു നിന്നൊരു കിളിനാദം "ആരാ ഏട്ടൻ ഇവിടെ ഇല്ല....."

"ഇത് ഞാനാ രാഘവൻ "
അകത്തു നിന്ന് ഓടി വന്നു കതക് തുറക്കുന്നത് രാഘവൻ ചെവിയോർത്തു
കതക് തുറന്നു ആദ്യ കാഴ്ച അമ്മാവനായ തനിക്ക് തന്നെ കുളിര്മയേകുന്ന കാഴ്ച ആണ്
നല്ല ഒരു നൈറ്റി ഇട്ടുകൊണ്ട് തന്റെ അനന്ദിരവന്റെ ഭാര്യ ദേവിക നായർ

"അയ്യോ അമ്മാവനോ കയറി ഇരിക്ക് ഈ വഴി ഓക്കേ മറന്നു പോയോ അമ്മാവോ"

"ഏയ്യ് ഇല്ലില്ല എപ്പോഴും ഇറങ്ങണം എന്ന് വിചാരിക്കും പക്ഷെ ഓരോ തിരക്കുകൾ അല്ലെ "രാഘവൻ പറഞ്ഞ് നിർത്തി

"എന്നാൽ അമ്മാവൻ ഇരിക്ക് ഞാൻ ചായ എടുക്കാം"ദേവിക കൂട്ടിച്ചേർത്തു

"കട്ടൻ മതി ലേശം