Chapter Title : രാഗിണിയുടെ അപൂര്‍വ്വ ദാഹം 4 [Biju]

ഉള്ള കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് കണ്ടിട്ടേ ഇല്ല , പ്രണയം പോയിട്ടു കാമം പോലും ഞാന്‍ അവരില്‍ അന്ന് കണ്ടിരുന്നില്ല എന്നത് തന്നെ ആണ് സത്യം എങ്കിലും ... അവരോടു അങ്ങനെ എല്ലാം ഞാന്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ ഞാന്‍ സ്വയം അതൊക്കെ സത്യം ആണ് എന്നു വിശ്വസിച്ചുപോയി) ഗയാത്രിയേച്ചി : നീ ഇതെന്തൊക്കെ ആണ് പറയുന്നതു. നിനക്കു അഥവാ എന്നോടു ഒരു ഇഷ്ടം തോന്നിയിട്ടുണ്ട് എങ്കില്‍ തന്നെ അതിന് എന്‍റെ മോളെ വിവാഹം കഴിച്ച് അവളുടെ ജീവിതം തകര്‍ക്കുകയാണോ വേണ്ടത് ? ഞാന്‍ : ഞാന്‍ അവളെ ഇന്ന് വരെ കരയിച്ചിട്ടില്ല., അവള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും വിഷമം ഉണ്ടെങ്കില്‍ നിങ്ങള്ക്ക് മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയില്ലെ ? ഞാന്‍ അവളെ എന്‍റെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണി പോലെ കൊണ്ട് നടന്നോളാം. പിന്നെ സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ എനിക്കു ഈ അമ്മയെ വിവാഹം കഴിക്കാന്‍ ആയിരുന്നു യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ തല്‍പര്യം പക്ഷേ അങ്ങനെ ഒരു വിവാഹം ആലോജിക്കാന്‍ കഴിയുമോ എനിക്ക്. എന്‍റെ വീട്ടുകാരോ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടുകാരോ അതിന് സമ്മതിക്കുമോ ? ഇങ്ങനെ ഒരു ആലോചന ഉണ്ട് എന്നു കേട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഉടനെ ശരി എന്നു പറഞ്ഞത് ചേച്ചിയെ കാണാനും സംസാരിക്കാനും കഴിയുമല്ലോ എന്നു ഓര്‍ത്തിട്ട. എന്നു വെച്ചു ഞാന്‍ രാഗിണിയെ ചതിക്കാന്‍ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചില്ല. എനിക്കു ചേച്ചിയെ കാണാന്‍ അവകാശത്തോടെ ഈ വീട്ടില്‍ കയറിവരമല്ലോ എന്നു ആലോജിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്കു ഈ വിവാഹം തന്നെ മതി എന്നു തോന്നിപ്പോയി. (അവര്‍ ഒരു അമ്മ ആണ് എങ്കില്‍പ്പോലും, സ്ത്രീ സഹജമായ ചില വെത്യാസങ്ങള്‍ ഞാന്‍ അവരുടെ മുഖത്ത് കണ്ടു. അവര്‍ക്ക് പണ്ട് എന്നോടു ഒരു crush ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു എനിക്കു അറിയാമായിരുന്നതുകൊണ്ടു ഈ വാക്കുകള്‍ അവരില്‍ ചെറിയ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കും എന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അത്തരം ചില അനുകൂലമായ മുഖഭാവം അവരില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു.

അവര്‍ എന്‍റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ തലതാഴ്ത്തി നില്‍ക്കുകയാണ് ഇപ്പോള്‍ എന്നോടു എന്തു പറയണം എന്നു അവര്‍ക്ക് ഒരു രൂപവും ഇല്ല. പക്ഷേ എന്നെ ദേഷ്യത്തോടെ കണ്ടിരുന്ന ആ ഒരു വികാരം ഇപ്പോള്‍ ഇല്ല. ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നത് അവര്‍ക്ക് ഇപ്പോള്‍