Chapter Title : രാഗിണിയുടെ അപൂര്‍വ്വ ദാഹം 4 [Biju]

എന്നെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കുകയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു നിന്‍റെ അമ്മയും ആയി ഉള്ള ബന്ധത്തില്‍ എനിക്കു ഒരു തല്‍പ്പര്യം ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ട്. പക്ഷേ നിന്നെ കരയിക്കുന്നതില്‍ ഒന്നും സന്തോഷം കണ്ടെത്തന്‍ എനിക്കു കഴിയില്ല. ഞാന്‍ പറഞ്ഞ കല്ലുവെച്ച നുണ കേട്ടു നിങ്ങള്‍ വായനക്കാര്‍ക്ക് എന്നോടു ഒന്നും തോന്നരുത്. സത്യം പറയുക എന്നത് അത്ര എളുപ്പം ഉള്ള കാര്യം അല്ല എന്നു നിങ്ങള്ക്കും അറിയാമല്ലോ. അത് അഭ്യസിച്ചു സ്വായത്തമാക്കിയവര്‍ക്കെ കഴിയൂ. ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ( ഇവിടെ ഞാന്‍ രാഗിണിയിയോടു പറഞ്ഞ വാചകങ്ങള്‍ അങ്ങനെ ആയിരുന്നു എങ്കിലും, എന്‍റെ മനസിനകത്ത് വേറെ ഒരു കാര്യം കൂടി പറയണം എന്നു ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഭയം കാരണം ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ല. ആ വജചകം ഇതാണ് ‘അതേ പോലെ തന്നെ സ്ത്രീകള്‍ക്കും പരപുരുഷന്മാരും ആയി ബന്ധപ്പെടുന്നതില്‍ തല്‍പര്യം ഉണ്ടാവും, സമൂഹത്തിന്‍റെ സമ്മര്‍ദം കാരണം ആണ് അതിനു മുതിരാത്തത്, നീയും ഒരു സ്ത്രീയാണ് നിനക്കും തല്‍പര്യം ഉണ്ട് , എന്താ ഇല്ലേ ‘ ഈ വാചകം ആണ് ഞാന്‍ പറയാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ച ശേഷം വിഴുങ്ങിയത്. ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് സത്യം ആണെങ്കിലും അവളില്‍ അങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത അവളുടെ ഈ പ്രത്യേക മാനസികാവസ്ഥ കാരണം ഇല്ല എങ്കില്‍ വെറുതെ ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ ഞാന്‍ അവളുടെ ജാരമോഹങ്ങളെ എന്തിന് ഉണര്‍ത്തണം ? മാത്രവും അല്ല അതിനു അവള്‍ പറയാന്‍ പോകുന്ന മറുപടി കേള്‍ക്കുവാന്‍ ഉള്ള കരുത്ത് എനിക്കു ഉണ്ടാവണം എന്നും ഇല്ല.വെറുതെ വേലിയില്‍ ഇരിക്കുന്ന പാമ്പിനേ എടുത്തു തോളില്‍വെക്കേണ്ടല്ലോ)

അവള്‍ എന്നെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ചൂടുചുംബനം എന്‍റെ കവിളില്‍ അര്‍പ്പിച്ചു. രാഗിണി : എന്നെ ഏട്ടന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് എനിക്കും ഇഷ്ടം, പക്ഷേ എന്നോടു ഇഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കില്‍ എനിക്കു ഇഷ്ടം ആവുന്ന പോലെ അല്ലേ എന്നോടു പെരുമാറേണ്ടതു ? അത് കൊണ്ട് ഇനിയും ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാല്‍ ‘ എന്തിനാടി പട്ടി കിടന്നു മോങ്ങുന്നത്’ എന്നോ മറ്റോ പറഞ്ഞാല്‍ മതി എന്നോടു. ഞാന്‍ : ഞാന്‍ അങ്ങനെ പറയുമ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും ഒരു പ്രത്യേക മാനസികാവസ്ഥയില്‍ നിനക്കു ഇഷ്ടം ആയില്ല എങ്കില്‍ ഞാന്‍