Chapter Title : രാഗിണിയുടെ അപൂര്‍വ്വ ദാഹം 7 [Biju]

എനി എന്നെക്കൊണ്ടു കഴിയില്ല എന്നും എനിക്കറിയാം..

രാഗിണി : ഏട്ടന്‍ ഏട്ടന്‍റെ ആഗ്രഹം നടത്തിക്കോളൂ .. എന്തും എത്രയും

പരിധികളില്ലാതെ ആസ്വദിക്കൂ , എനിക്കും അതാണ് ഇഷ്ടം അതിനിടയില്‍ മരണം വരിക്കേണ്ടി വന്നാലും ഞാന്‍ അത് സ്വീകരിച്ചുകൊള്ളാം..

അവള്‍ എന്‍റെ കല്‍മുട്ടുകള്‍ക്ക് താഴെ .. കാലിലെ

രോമങ്ങളിലൂടെ മണപ്പിച്ചും നക്കിയും ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു എന്‍റെ കാല്‍ പാദങ്ങളില്‍ മുഖം വെച്ചു ഉരക്കാന്‍ തുടങ്ങി .. ഒരു പരിപൂര്‍ണയായ ബ്രന്തിയെ പോലെ ,..

ഉള്ളില്‍ എനിക്കു അവളോടു വല്ലാത്ത ഒരു സഹതാപം

തോന്നി എങ്കിലും എനിക്കിപ്പോള്‍ ക്രൂരത തന്നെ ആണ്

ഇഷ്ടം .. എന്‍റെ മറുകാല്‍ കൊണ്ട് രാഗിണിയുടെ തലയില്‍

തൊഴിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ അലറി ..

' കാല്‍ വിരലുകള്‍ നക്കി വൃത്തിയാക്കെടി കഴുവേറി

മോളെ .. '

എന്‍റെ തൊഴികൊണ്ടു അപ്പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീണ

അവള്‍ ഏറ് കൊണ്ട പട്ടിയെപ്പോലെ മോങ്ങിക്കൊണ്ട്

വീണ്ടും എന്‍റെ കാല്‍ നക്കാന്‍ വേണ്ടി നാലുകാലില്‍

ഇഴഞ്ഞു വന്നു.

ഇതിലും വലുത് എന്തൊക്കെയോ അവള്‍ എനിക്കു

വേണ്ടി കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടാവും എന്നു എനിക്കു ഇപ്പോള്‍

അറിയാം അത് നന്നായി അറിഞ്ഞിട്ടും എന്തു

പ്രേരണകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ ഈപ്പോഴും രാഗിണിയോട്

ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത് , അറിയില്ല എന്നു പറയാന്‍

കഴിയുമോ ?

ഒരു പക്ഷേ എന്തായാലും അവള്‍ അവളുടെ

ആവശ്യങ്ങള്‍ നേടിയെടുക്കും എന്നു

അറിയുന്നതുകൊണ്ടു അവളുടെ മേല്‍ ഇപ്പോള്‍ ചെയ്യാന്‍

കഴിയുന്നത് അങ്ങ് ചെയ്തേക്കാം എന്ന വിചാരം

ആണോ എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ ??

??

?

അതോ ഡോക്ടറോഡ് അവള്‍ക്കുള്ള ഇഷ്ടം, ആരാധന

ഇതെല്ലാം അറിയുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന

അപകര്‍ശതാബോധം അതിന്‍റെ frustration രാഗിണിയില്‍

തീര്‍ക്കുകയാണോ ? ?

കൃത്യമായി അറിയില്ല.

രാഗിണി നാല് കാലില്‍ നിന്നു തല താഴേക്കു താഴ്ത്തി

വെച്ചു എന്‍റെ കാലുകള്‍ നക്കി നക്കി

വൃത്തിയാക്കുന്ന ആ കാഴ്ച എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു ലഹരി

നല്കി.

---------------------------------------------

അപ്പോള്‍ ആ അവസ്ഥയില്‍ ഇതിന് പകരമായി നാളെ

നാല്‍കേണ്ടി വരുന്നത് സ്വന്തം ജീവന്‍ ആയാല്‍പോലും

അജയ് അതില്‍ നിന്നു പിന്‍മാറാന്‍ തയ്യാറാവില്ല. പക്ഷേ

ഒരിക്കല്‍ ഈ നാളെ