Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 9 [SAiNU]

സ്നേഹം എന്തിനാ ഇപ്പോ

അതേ ആൽത്തറയിൽ ഇരുന്നു അന്നും ഇന്നും ഞാനൊരാളെ മാത്രമേ രസിച്ചിട്ടുള്ളു കേട്ടോ.

ഹോ അറിയാമേ എന്റെ ബാക്കും നോക്കി ഇരിക്കലല്ലായിരുന്നോ പണി.
ആ ചൂയ്ന്നുള്ള നോട്ടവും ഒരു ഇളിയും ഉണ്ട് അതിപ്പോഴും ഉണ്ടോ ആവോ

അത്‌ അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഇന്ന് ഈ പെണ്ണിന് ഇങ്ങിനെയൊക്കെ സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നത്.

എപ്പോഴാ പോകുന്നെ.

ഞങ്ങളിറങ്ങാൻ നില്കുകയാ അവര് റെഡിയായായാൽ ഇറങ്ങും.

ഹ്മ്മ് എന്നാ മൂന്നുപേരും കൂടെ വലതു വശത്തുള്ള ആ ബസ്റ്റോപ്പിലേക്കു വെച്ചു പിടിച്ചോ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

അതേ ഞങ്ങൾക്കറിയാം കേട്ടോ.

ഹോ ആയിക്കോട്ടെ

അതുപറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞതും പിറകിൽ നടന്നു വരുന്ന രമേശനെ കണ്ടു രാഹുൽ ഫോൺ ഡിസ്‌ക്കണക്ട് ചെയ്തു കൊണ്ട്. രമേശനെ നോക്കി.

എടാ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു വാ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രമേശൻ വിളിച്ചതും രാഹുൽ അവന് പിറകെ വണ്ടിയെടുക്കാനായി പോയി.

രേഷ്മ ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ച ചിരി അടക്കികൊണ്ട് മക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

അമ്മയെയും കയറ്റിയിരുത്തി രമേശനും രാഹുലും വീട്ടിലേക്കു വരുന്ന വഴി.

രേഷ്മയും പിള്ളേരും ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്കു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

വണ്ടി അവരുടെ അടുത്തെത്തിയതും രാഹുലിന്റെ മുഖത്തു ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കിയ വേളയിൽ രാഹുൽ രേഷ്മയോട് എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

രമേശന്റെ വീട്ടിലെത്തിയ രാഹുൽ അമ്മയെ പിടിച്ചു അകത്തേക്ക് കിടത്തികൊണ്ട് വേഗം തന്നെ പുറപ്പെട്ടു.

അവനറിയാം ബസ് വരാൻ ഇനി അധിക സമയമില്ല. അതിനു മുൻപേ രേഷ്മയുടെ അടുത്തെത്തിയാലേ കാര്യമുള്ളൂ എന്നൊക്കെ.

പതിവിലും വേഗതയിൽ കാറോടിച്ചു
കൊണ്ട് അവൻ അവരുടെ അടുത്തെത്തിയതും മെല്ലെ വണ്ടിയൊതുകികൊണ്ട്