Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 10 [SAiNU]
അത് അത് പിന്നെ ഒന്നുമില്ല അച്ഛമ്മേ.
അവന്റെ പരുങ്ങൽ കേട്ട് ലേഖ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.
അതേസമയം തന്നെ രാഹുലും അമ്മയെ നോക്കി.
രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കിയതും ലേഖ വേഗം തല താഴ്ത്തികൊണ്ട് ഇരുന്നു.
പ്ലേറ്റിൽ കോരിയിട്ടതിൽ നിന്നും കഴിച്ചുഎന്ന് കാണിക്കാനായി കുറച്ചു വാരി തിന്നുകൊണ്ട് രാഹുൽ എണീക്കനായി തുനിഞ്ഞതും.
എന്തെ മതിയാകിയെ. നിനക്കും നിന്റെ അമ്മയെ പൊലെ വല്ല വയ്യായ്കയും ഉണ്ടോടാ.
ഏയ് ഇല്ല അച്ഛമ്മേ എന്തെന്നറിയില്ല വിശപ്പ് ഇല്ല.
ഹ്മ്മ് എന്നാ ഇനി ഫോണും തോണ്ടികൊണ്ട് ഇരിക്കാതെ വേഗം പോയി കിടന്നോ ഒന്നുറങ്ങി എണീറ്റാൽ ശരിയായി കൊള്ളും.
ഹ്മ്മ് ശരി അച്ഛമ്മേ.
എന്നുപറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുൽ കൈകഴുകി മുകളിലേക്കു തന്നെ പോയി.
അവൻ എണീറ്റു പോയതിനു പിറകെ ലേഖയും ഭക്ഷണം മതിയാക്കി എണീറ്റുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും.
നിനക്കും മതിയായോ എന്നുള്ള അച്ഛമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന്.
ലേഖ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങി.
അമ്മ ഞാൻ വന്നപ്പോ തൊട്ടു ഇങ്ങിനെയാ അച്ഛമ്മേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശ്രുതി ഭക്ഷണം കഴിച്ചോണ്ടിരുന്നു
ബാക്കിയുള്ളത് വേസ്റ്റ് പാത്രത്തിലേക്കു ഇട്ടുകൊണ്ട് പാത്രം കഴുകാനായി തുടങ്ങിയതും.
ലേഖയുടെ മനസ്സിൽ രാഹുലിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു.
അവന്റെ ആ ഒളിച്ചുള്ള നോട്ടം അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും മായാത്തപോലെ.
അവന്റെ നോട്ടം അതെന്താഗ്രഹിച്ചാണെന്ന് നല്ലപോലെ അറിയാവുന്ന ലേഖയുടെ ഉള്ളം അവനു മുന്നിൽ പൂർണ നഗ്നതയോടെ നിൽക്കാൻ കുറെ ആഗ്രഹിച്ചതാണ്.
തന്റെ മകൻ എന്നുള്ളതിൽ നിന്നും അവൻ ഒരു ഒത്ത പുരുഷൻ ആയി മാറുന്നത് കൂടെയിരുന്നു കണ്ടറിഞ്ഞതാണ് താൻ.
അവന്റെ ശരീര വളർച്ചയുദേ ഓരോ ഘട്ടവും മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി ലേഖക്ക്.
ഓരോ ഫങ്ക്ഷന് അവനെയും കൂട്ടി പോകുമ്പോഴെല്ലാം അവിടെ വരുന്ന ചില പെണ്ണുങ്ങളുടെ നോട്ടവും ഭാവവും ഞാനെത്ര കണ്ടതാ.
അതും തന്നെക്കാളും കൊഴുത്തു നിൽക്കുന്ന ഓരോരുത്തികൾ.
ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ അവരിലരെങ്കിലും ഒരാളുടെ കയ്യിൽ തന്റെ മകനെ കിട്ടിയാൽ എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചപ്പോയെക്കും അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു.
തന്നോട് തന്നെ സ്വയം ദേഷ്യപ്പെടുന്നപോലെ ഓരോന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ പാത്രങ്ങൾ കഴുകാൻ തുടങ്ങി.
അമ്മയെന്താ ഈ പിറുപിറുക്കുന്നെ എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് വന്ന
💬 Comments
View all comments