Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 10 [SAiNU]

ക്ഷീണം പൊലെ അതാ ഉറങ്ങിപ്പോയെ.

അതെന്തേ രാവിലത്തെ നിങ്ങടെ കസർത് കൂടിപ്പോയോ മോനെ.

ആ എന്താ എന്നറിയില്ല.

അയ്യോടാ എന്നിട്ട് എനിക്കൊരു പ്രേശ്നവും ഇല്ലാലോ അമ്മേ അതവന്റെ അടവാ. നിങ്ങടെ കൊച്ചുമോനെ നിങ്ങൾക് നന്നായറിയാല്ലോ എന്നു പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ അവർക്കിടയിലേക്ക് വന്ന് നിന്നു.

അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കികൊണ്ട്‌ ലേഖ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നപോലെ ചിരിച്ചോണ്ട് നിന്നു.

മോനെ നി അവള് പറയുന്നതൊന്നും കാര്യമാക്കേണ്ട നീ വല്ലതും കഴിച്ചേച്ചും വാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അച്ഛമ്മ അവനെ ടേബിളിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു.

അവൻ ലേഖയെ ഈർഷ്യത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കികൊണ്ട് ടേബിളിൽ പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഇട്ട ദോശയിലേക്കി ചട്നി കോരി ഒഴിച്ചു.

ആ മോനെ നീ പുറത്തോട്ടു പോകുന്നുണ്ടേൽ അച്ഛമയോട് ഒന്ന് പറഞ്ഞേക്കണേ.

എന്താ അച്ഛമ്മേ.

എന്റെ മരുന്ന് തീർന്നു മോനെ അതൊന്നു വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വരാനാ.

ഹ്മ്മ് പോകുമ്പോ പറയാം അച്ഛമ്മേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുൽ ലേഖയെ ശ്രദ്ധിക്കാത പൊലെ ദോശ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അച്ഛമ്മ അകത്തേക്ക് പോയതും ലേഖ.

എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടു എന്താ കാര്യം അതൊക്കെ ഓരോന്ന് വലിച്ചിടുമ്പോൾ ആലോചിക്കണം ആയിരുന്നു.

ദേ അമ്മേ മതിക്കെട്ടോ.

മതിയെങ്കിൽ മോൻ ആ ആ പാത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഒന്ന് കിച്ചണിൽ കൊണ്ട് പോയി വെച്ചേര് എന്ന് കളിയാക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ ലേഖ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നു.

അതല്ല.

പിന്നെ.

അമ്മ നേരത്തെ പറഞ്ഞത്.

ആ അത് തന്നെയല്ലേ ഞാനും പറഞ്ഞെ.

ഓരോന്നും വലിച്ചു കയറ്റി ഇടുമ്പോൾ ആലോചിക്കണം എന്ന്.

അച്ഛമ്മ പിറകിൽ നില്കുന്നത് അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയ ലേഖ അമ്മയെ കണ്ടതും നിന്നു പരുങ്ങി.

എന്താ മോളെ എന്തു വലിച്ചിടുന്ന കാര്യമാ മോൾ പറയുന്നേ.

ആ അത് അമ്മേ ഇവനിന്നാലേ എന്റെ അലമാരയിൽ നിന്നും ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം വലിച്ചു താഴെ ഇട്ട കാര്യം പറഞ്ഞതാ.

അതിനു അവനെന്തിനാ നിന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ വലിച്ചിടുന്നെ.

ആ അതെന്ന കൊച്ചുമോനോട് തന്നെ ചോദിച്ചു നോക്ക് എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുലിനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചോണ്ട് കിച്ചണിലേക്ക് തന്നെ പോയി ലേഖ.

എന്താടാ മോനെ നിന്റെ അമ്മക്ക്.

അതൊന്നുമില്ല അച്ഛമ്മേ അമ്മ വെറുതെ.

ഹ്മ്മ് രണ്ടാളും ഒരു വീട്ടിൽ