Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 10 [SAiNU]
വിളിക്കും എന്നാലോചിച്ചു പോയതാ.
അതിപ്പോ തന്നെ എന്തിനാ.
ഇടയിൽ കൺഫ്യൂഷൻ വരാൻ പാടില്ലല്ലോ ആദ്യം തന്നെ അതുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ
അവന്റെ പുഞ്ചിരിയോടുള്ള മറുപടി കേട്ട് ലേഖ അവന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചോണ്ട്.
ഇങ്ങിനെ ഒരു മകൻ.
അമ്മയെ പ്രാപിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം പിറന്ന തെമ്മാടി ചെറുക്കൻ
അമ്മയുടെ കൊഞ്ചലിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് മകനോടുള്ള സ്നേഹം ആണോ അതോ കാമം കൊണ്ട് മകനെന്നെ സത്യത്തെ മൂടി മറക്കാനുള്ള തന്ത്രമാണോ എന്നറിയാതെ രാഹുൽ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു പോയി.
രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അന്വേന്യം തിരിച്ചറിഞതും.
ലേഖ അവന്റെ കാതിൽ കടിച്ചോണ്ട് മെല്ലെ കുറുകികൊണ്ടിരുന്നു.
നേരം കറുക്കുവോളം നി എന്നെയും നോക്കിയിരിക്കുമോ രാഹുലെ.
അതിനെന്താ എത്ര നോക്കിയിരുന്നാലും വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന സൗന്ദര്യം അല്ലേ എന്റെ അമ്മയെന്ന കാമുകിയിൽ ഉള്ളത്.
അമ്മയെന്ന കാമുകിയോ.
പിന്നെ വെറും കാമുകിയല്ലലോ എൻറെ ജീവിതത്തിന് പുതിയ അർത്ഥം നൽകിയവൾ അല്ലേ എന്റെ ലേഖകുട്ടി.
നീയെന്താ വിളിച്ചേ.
കാമുകിയെന്നു എന്താ പിടിച്ചില്ലേ.
അതല്ല അവസാനം എന്തോ കുട്ടിയെന്നോ മറ്റോ വിളിചില്ലേ.
ഹോ അതോ എന്റെ ലേഖക്കൂട്ടി എന്ന്.
ഹ്മ്മ് ആണോടാ ഞാൻ നിന്റെ ലേഖകുട്ടിയാണോ.
പിന്നെ അല്ലാതെ ഇനിയെന്നും എന്റെ ലേഖ കുട്ടി തന്നെയാ.
ഹ്മ്മ് എന്ന് കൊഞ്ചിയ മൂളലോടെ ലേഖ വീണ്ടും അവന്റെ ചെവിയോട് ചുണ്ട് ചേർത്തു പിടിച്ചു.
അമ്മയുടെ ശ്വാസമെടുപ്പിന്റെ ചുടു കാറ്റ് അവന്റെ കവിളുകളിൽ വന്നു പതിച്ചതും അണിഞ്ഞിരുന്ന ത്രി ഫോർത്തിനുള്ളിൽ കിടന്നു അവന്റെ കുട്ടൻ വെട്ടി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.
ചുണ്ടുകൾ മെല്ലെ ഇളകി തുടങ്ങിയതും അവന്റെ ചെവിയിൽ ഇക്കിളി പൂഴ്ന്ന പൊലെ തോന്നി രാഹുലിന്.
അവൻ തല ഇളക്കി കൊണ്ട് അതിലൊരു ആനന്ദം കണ്ടെത്തി.
അതെ ഈ ലേഖ കുട്ടിയെ സ്വന്തംമാക്കിയിട്ടും എന്തിനാ ഇനിയും കാത്തിരിപ്പിക്കുന്നെ എന്നുള്ള ലേഖയുടെ കുറുകൽ കേട്ട്.അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്കു തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു പോയി.
എന്നെ എന്തേലും വന്ന് ചെയ്യെടാ എന്ന് പറയാതെ പറയുന്ന പൊലെ തോന്നി രാഹുലിന്.
കുറച്ചു നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പല്ലേയുള്ളൂ എന്റെ ലേഖകുട്ടി അതുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്നും ഓർക്കാൻ മാത്രമുള്ള
💬 Comments
View all comments