Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 10 [SAiNU]

ഹ്മ്മ്.

രണ്ടും ഒരു സമാധാനം കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാകില്ല അല്ലേ.

ഹേയ് ഇല്ല മോളെ ഇവിടുത്തെ രണ്ടും പോരെ എല്ലാത്തിനും.

ഹ്മ്മ് ശരി ശരി ഞാൻ നോക്കട്ടെ വൈകീട്ട് വരാൻ പറ്റുമോന്നു.

മോളെ ബാലൻ വിളിച്ചിരുന്നില്ലേ.

ഹ്മ്മ് വിളിച്ചിരുന്നമ്മേ.

അവിടെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഒന്നും ഇല്ലാലോ അല്ലേ.

ഹേയ് ഒന്നും ഇല്ലാ എന്നാ പറഞ്ഞെ.

അതിനൊക്കെക്കൂടി ഞാനിവിടെ കിടന്നു കഷ്ടപെടുന്നുണ്ടല്ലോ അമ്മേ.

എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രേഷ്മ രാഹുലിനെ ഒന്ന് നോക്കി.

അതെന്തേ മോളെ നിനക്ക് വല്ല വായ്യായ്കയും ഉണ്ടോ.

ഇത് വരെ ഇല്ല ഇനി ഉണ്ടാകുമോ എന്തോ.

എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുലിന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് അവൾ രണ്ടു ഇഡലി കൂടെ എടുത്തു വെച്ച് കൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നു.

രാഹുൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരുന്നു.

ആ എന്നാ ശരി അമ്മേ ഞാൻ വൈകീട്ട് വരാൻ നോക്കാം. എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട്  രേഷ്മ ഫോൺ ഡിസ്‌ക്കണക്ട് ആകികൊണ്ട് .

അപ്പോയെക്കും കഴിച്ചോ.

ഹ്മ്മ്.

അതെന്തേ പിടിച്ചില്ലേ.

ഏയ്‌ ഇത് തന്നെ ധാരാളം.

ആഹാ അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല പിന്നെ ആർക്കു വേണ്ടിയാ ഞാനിതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കിയെ.

എന്നുവെച്ചു എല്ലാം കൂടെ കഴിക്കാൻ പറ്റുമോ.

എന്നാ ഇവിടെ ഇരിക്ക് ഞാനൊന്ന് പറ്റുമോന്നു നോക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രേഷ്മ രാഹുലിന്റെ കൈപിടിച്ച് അവൾക്ക് അരികിലായി ഇരുത്തി.

അവൾ തന്നെ ഇഡലിയെടുത്തു ചമ്മതിയിൽ മുക്കി അവന്റെ വായിലേക്ക് വെച്ച് കൊടുത്തോണ്ട് കഴിക്ക്. ഇത് കഴിച്ചെന്നു കരുതി നീ അത്രക്കങ്ങു പെരുക്കുകയൊന്നും ഇല്ല.

രാഹുൽ അവൾ വായിൽ വെച്ച് കൊടുത്ത ഇഡലി ചവച്ചിറക്കികൊണ്ട്

അപ്പൊ വൈകീട്ട് പോകാൻ തന്നെയാണോ തീരുമാനം.

ഹ്മ്മ് എന്തെ പോകണ്ടേ.

അല്ല നാളെ പോയി വിളിച്ചോണ്ട് വന്നാൽ പോരെ.

അതെന്തിനാ.

അല്ല ഒരുദിവസം കൂടെ.

എന്തെ മതിയായില്ലേ നിനക്ക്.

മതിയാകാത്തത് കൊണ്ടല്ല പറഞ്ഞെ.

ഞാനും വിചാരിച്ചിരുന്നത് അങ്ങിനെയേ. നാളെ രാവിലെ  സതീശനോട് ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടിവരാൻ പറയാം എന്ന് കരുതിയിരുന്നതാ.

അപ്പോഴല്ലേ സതീശന്നു എങ്ങാണ്ടോ പോകണം പോലും.

രാവിലെ ഞാൻ ബസ് കയറി അവിടെ പോയി വരുമ്പോഴേക്കും സ്കൂൾ മുടങ്ങും അതാ.

അത്രയേ ഉള്ളു. എന്നാ അമ്മയോട്