Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 10 [SAiNU]

വെച്ചിട്ടും ഒരു കാര്യവുമില്ല കണ്ടില്ലേ ഒരുത്തൻ മൂന്നു ദിവസമായി ഈ വീട് വീട്ടിറങ്ങിയിട്ട്. അവളുടെ കൂടെ എന്ന് മെല്ലെ പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ അടുക്കളയിലേക്ക് തന്നെ നീങ്ങി.

ഹ്മ്മ് ഇനി അവൻ വരുമ്പോൾ അതിന്റെ പേരിൽ വഴക്കിനൊന്നും പോകേണ്ട.അവനിങ്ങോട്ടു തന്നെ വന്നില്ലേ.

ഏയ്‌ ഇല്ല അമ്മേ എന്ന്പോകുന്ന പോക്കിൽ പറഞ്ഞോണ്ട് നടന്ന ലേഖ.

ഈ അമ്മക്കെന്തറിയാം   അമ്മയുടെ പൊന്നുമോൻ പോയത്  അവളുടെ കൂടെ എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നു പറയിക്കേണ്ട എന്ന് പിറുപിറുകുനുണ്ടായിരുന്നു.

കുളിചിറങ്ങിയ രാഹുലിനെയും നോകി ലേഖ ഭക്ഷണവുമായി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നതും അച്ചാച്ചനും അച്ഛമ്മയും  മോളും കൂടെ ഇരുന്നതിനാൽ ലേഖക്കു ഒന്നും ചോദിക്കാനോ പറയാനോ പറ്റിയില്ല.

അമ്മേ ഞാൻ പുറത്തേക്കു പോയേച്ചും വരാം എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ രാഹുലിനെ നോകി.

നീയിനി എങ്ങോട്ടാ ഇപ്പോഴല്ലേ വന്നു കയറിയെ.മര്യാദക്ക് അവിടെയേങ്ങാനും കുത്തിയിരുന്നോണം അവൻ നാട് ചുറ്റലും കഴിഞ്ഞു വന്നു കയറിയില്ല.അപ്പോയെക്കും എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ അവനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.

അത് ശരിയാ കുറച്ചു നേരം ഒന്ന് അടങ്ങി ഇരിക്കടാ എന്നുള്ള സ്നേഹത്തോടെയുള്ള വാക്കുകൾ അച്ഛമ്മയിൽ നിന്നും വന്നതും രാഹുൽ അകത്തേക്ക് തന്നെ കയറിപ്പോയി.

പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു പാത്രമെല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ചോണ്ട് ലേഖ രാഹുലിനെ തിരഞ്ഞു അവന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു.

മുഖം വീർപ്പിച്ചുള്ള അമ്മയുടെ വരവ് കണ്ടു രാഹുൽ ബെഡിൽ ഒനനിന്നും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

ലേഖയുടെ  കല്പാദങ്ങൾ റൂമിലേക്ക്‌ കയറിയതും ഡോർ അടച്ചു കൊളുത്തിട്ടു കൊണ്ട് ലേഖ അവന്റെ നേരെ വന്നു.

ഹോ ഈ അമ്മക്ക് ഇതെന്താ.

എന്ന് ഇച്ചിരി ദേഷ്യം മനസ്സിൽ വെച്ചോണ്ട് രാഹുൽ കിടന്നു.

രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയ ലേഖ  ബെഡിൽ ഇരുന്നോണ്ട്.

എടാനീ എന്തൊക്കെയാ ഈ  കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നെ.

എന്തു കാണിച്ചെന്നാ.

ഹോ ഇനി എന്റെ വായിൽ നിന്നും കേൾക്കണമായിരിക്കും അല്ലേ.

അമ്മേ അമ്മക്കറിയില്ലേ എന്റെ എത്ര നാളത്തെ.

ഹോ അതൊക്കെ അമ്മക്കറിയാം എന്നുവെച്ചു.

ദേ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞേ.

എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ രാഹുലിനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു.

തിരിയാൻ കൂട്ടക്കാതെ കിടക്കുന്ന രാഹുലിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ബലമായി തിരിച്ചു കിടത്തികൊണ്ട്.

ദേ അവൾക്കു രണ്ട്