Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 10 [SAiNU]

ദേഹത്തു നിന്നും കണ്ണെടുക്കാൻ കഴിയാതെ ലേഖ രാജീവനാണ് വിളിക്കുന്നത് എന്ന് പോലും മറന്നു അവനെ തന്നെ നോകി നിന്നു.

ഹലോ ലേഖേ നീ ഇതെന്തുടുക്കുവാ.

എവിടെ പോയോ.

സോബോധത്തിലേക്കു വന്ന ലേഖ ഒന്ന് ഞെട്ടികൊണ്ട് ഏ എന്താ.

എടി നീയിതെവിടെയാ.

വീട്ടിൽ എന്തെ ഞാനാരുടെയെങ്കിലും കൂടെ പോയെന്നു തോന്നിയോ.

ഓഹോ അങ്ങിനെ ഒരു തോന്നൽ ഒക്കെയുണ്ടോ നിനക്ക്.

പിന്നെ പോയിട്ട് ഇപ്പൊ എത്രയായെന്നാ.

ഹോ എറിപോയാൽ ഒരു വർഷം അത്രയല്ലേയുള്ളൂ.

അത്രയേയുള്ളൂ അല്ലേ.

ദേ വരുന്നുണ്ടേൽ വേഗം വാ മനുഷ്യ.

എന്താടി വല്ല അവിഹിതവും..

ദെ മനുഷ്യ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ആളെ കളിയാക്കല്ലേ.

അവിഹിതം ആണുപോലും   ദേ എന്റെ ഈ കുഞ്ഞ് പൂവിൽ നിങ്ങളല്ലാതെ എന്നെകൊണ്ട് ഒന്നും പറയിക്കണ്ട.

ഹോ അവിടെ കണ്ട അറബിച്ഛികളുടെ കൂടെ  കിടന്നു അര്മാദിക്കുകയാകും എന്നിട്ട് എന്നെ പറയുന്നോ.

രാജീവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചോണ്ട് എടി നിനക്കെല്ലാതെ വേറെ ആർക്കും എന്നെ ഒന്ന് തൊടാനുള്ള യോഗ്യതയില്ലാന്ന് അറിയില്ലേ പെണ്ണെ.

ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ് അതും പറഞ്ഞു അവിടെ എന്തൊക്കെ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നുണ്ടോ എന്തോ.

എന്താ വിശ്വാസമില്ലേ.

ഹോ വിശ്വസിച്ചല്ലേ പറ്റു.എന്റെ രണ്ടെണ്ണത്തിന്റെ  തന്തയായി പോയില്ലേ.

അല്ലേൽ വിശ്വാസമുണ്ടാകില്ല അല്ലേടി.

വിശ്വാസമാണ് പൊന്നോ എനിക്കറിഞ്ഞൂടെ എന്റെ ഈ രാജിവിനെ.

ഹ്മ്മ്.

അല്ല രണ്ടും എങ്ങിനെയാടി.

എന്തു രണ്ടും.

നമ്മുടെ പോന്നോമനകൾ.

ഹോ രണ്ടും തരം കിട്ടിയാൽ വഴക്കാ.

അതും ചെറുതാ ഇത്തിരി കടുപ്പം.

അല്ലേലും നീയെന്റെ മോളെക്കുറിച്ചു അങ്ങനെയല്ലേ പറയു.നിനക്കൊന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവൻ അവനാണല്ലോ.

ദേ വെറുതെ അങ്ങിനെയൊന്നും ചിന്തിക്കേണ്ട രണ്ടും എനിക്കൊരുപോലെയാ  നമ്മുടെയല്ലേ ഏട്ടാ.

ആണോടി.

ദേ എന്നെകൊണ്ട് ഒന്നും പറയിക്കണ്ട.

ചെറുക്കനും പെണ്ണും വളർന്നു വലുതായി എന്നിട്ടിപ്പോയ ഓരോ സംശയം.

ചൂടാവല്ലേ ഞാൻ ഒരു തമാശക്ക് ചോദിച്ചതല്ലെടി.

അയ്യെടാ ഇതാണോ തമാശ..

ദേ ആദ്യമായി ഞാൻ കണ്ടതും അനുഭവിച്ചതും നിങടേത്തന്നെയാ അതിനി എന്നും അങ്ങിനെ തന്നെയായിരിക്കും.

ഹ്മ്മ് മതിയെടി എനിക്കറിയാല്ലോ എന്റെ പെണ്ണിനെ. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും എങ്ങിനെയുണ്ടെടി.

ഹോ അവർക്കെന്താ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല പേരകുട്ടികളുടെ കൂടെ കൂടിയേക്കുകയല്ലേ

ചിലപ്പോ തോന്നും രണ്ടല്ല നാലു കുട്ടികളാ ഈ വീട്ടിലെന്ന്.