Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 2 [SAiNU]

എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഫോൺ വെച്ചു.

അപ്പോഴും എനിക്ക് സന്തോഷം അല്ലായിരുന്നു തോന്നിയെ മറിച്ച് എന്നിലെ വെടിവെപ്പുകാരന് മറ്റൊരു വെടിവെപ്പുകാരനോട് തോന്നുന്ന അനുകമ്പ മാത്രം. അതേ ഒരേ മാർഗത്തിൽ ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിന്നു വേണ്ടിയുള്ള പ്രയത്നമാണല്ലോ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചെയ്യുന്നത്.

അടിച്ചൊഴുകുന്ന പാലിന് വേണ്ടിയുള്ള പ്രയത്നം. അതിപ്പോ ശങ്കരൻ ആയാലും ഞാൻ ആയാലും ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഒന്നാണെന്നു ഒരു തോന്നൽ ആ വിഷമത്തോടെ

ബെഡിൽ എത്ര കിടന്നിട്ടും ഉറക്കം വരാത്തപോലെ.

ഇന്നലെ രാത്രി അമ്മയുടെ പൂറ്റിലേക്കു അവസാന തുള്ളി പായിച്ചതും ആലോചിച് കുറച്ചു നേരം കിടന്നു..

അപ്പോഴാണ് വീണ്ടും ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്.

പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പർ.

എടുത്ത ഉടനെ അങ്ങേ തലക്കൽ കിളിനാദം.

ഹലോ.

ഹലോ.

ആരാ

മറന്നുപോയോട അപ്പോയെക്കും.

ഹ്മ് ശബ്ദത്തിലെ കൊഞ്ചൽ കേട്ട് ഞാൻ ആളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ജയേച്ചി എന്താ ഈ നേരത്ത്.

ഹോ ഭാഗ്യം ഓർമയുണ്ടല്ലോ.

ഓർമിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ ചേച്ചി.

അല്ല ഒരുപാട് ഓർമിക്കാനുള്ളവർക്ക് നമ്മളെ ഒക്കെ ഓർമ കാണുമോ.

അതേ ചില ഓർമ്മകൾ എത്ര മറന്നാലും ഒരു ചിരിയുടെ അല്ലേൽ ദെ ഇതുപോലെ ഒരു ഹായ് പറച്ചിലിലൂടെ ഓർമിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റും.

അതും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ഓർമ്മകൾ നൽകിയവരെ പ്രേത്യേകിച്ചും..

എന്താ വിളിച്ചേ.

ഒന്നുമില്ല വെറുതെ ഉറക്കം വരാതെ ആയപ്പോൾ വിളിച്ചതാ.

അതും താഴെ ഉള്ളവൾ കരഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്നത് കേട്ട് വിളിച്ചതാ.

ഹോ അത്രയ്ക്ക് എല്ലാം ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ.അവൾക്ക്.

അതേ ഇഷ്ടപ്പെടുത്തി കളഞ്ഞില്ലേ ഒരൊറ്റ രാത്രി കൊണ്ട്.

അതാണ്...

അതേ പെണ്ണിന് ഇപ്പൊ കഴിയുന്നില്ല കേട്ടോ.

നല്ല മുഴുത്ത കാരറ്റ് ഉണ്ടേൽ ഒന്ന് ഉയിഞ്ഞു റെഡിയാക്കി ഉള്ളിലേക്ക് വെച്ചു കിടന്നോ പെണ്ണെ.

അതാകുമ്പോ നാളേക്ക് സാമ്പാറും വെക്കാം..?

വേവ് കുറച്ചു മതിയാകും.

സാമ്പാർ എല്ലാം വെക്കാം കഴിക്കാൻ നീ വരുമോടാ ചെക്കാ..

സാമ്പാറോ അതോ.

എല്ലാം..

ഹോ പെണ്ണിന് വീണ്ടും കൊതിയായി അല്ലേ.

അതേടാ വെറുതെ വറ്റിക്കിടന്ന പാടത്തേക്ക് വെള്ളം തെളിച്ചിട്ടു പോയതല്ലേ നീ.

വരാടി ബണ്ടൽ കെട്ടി വെള്ളം നിറുത്തി തരട്ടയോ ഞാൻ.

നീ തരുന്ന എന്തും സ്വീകരിക്കും

കേട്ടോടാ..

എന്നാൽ ഒന്ന് പ്രസവിക്കാൻ ഒരുങ്ങിക്കോടി..

എന്ത്.

അതേടി