Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 4 [SAiNU]

കുടിക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഏട്ടത്തി അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങി കഴിച്ചു...

ഏട്ടത്തി ഞാൻ പോകട്ടെ എന്തേലും ഉണ്ടേൽ എന്റെ നമ്പർ ഇല്ലേ ഇല്ലെടാ ആ മോളെ ആ ഫോണെടുത്തെ. ഏട്ടത്തി അതും വാങ്ങിച്ചു എന്റെ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തു.. മോളെ നീ ചേട്ടന്ന് കുടിക്കാൻ ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം എടുത്തേ. അവൾ വെള്ളം എടുക്കാനായി പോയി. അതേ നല്ല അഭിനയം കേട്ടോ. ആരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും ഇല്ലേൽ പിടിച്ചു നില്കാൻ പറ്റുമോ ഏട്ടത്തി. പിന്നെ ഞാനിനിയും വിളിക്കും. അതെനിക്കറിയാല്ലോ. ഹ്മ്മ് വന്നേക്കണം കേട്ടോ. വരാതിരിക്കുമോ. ഹ്മ്മ് ഇന്നത്തെ ദിവസം ഞാൻ മറക്കില്ലെടാ. ഞാനും. ഇനിയെന്ന. നോക്കട്ടെ ചിലപ്പോ നാളെ തന്നെ വേണ്ടിവരും. ഞാൻ റെഡി. ഹ്മ്മ് അല്ലേലും നീ റെഡിയാകുമല്ലോ. അതേ എത്ര തവണയാ വല്ല കണക്കും ഉണ്ടോ അതിനൊക്കെ ആരേലും കണക്കു വെക്കുമോ. ഹ്മ്മ് അത് ശരിയാ.. അപ്പോയെക്കും മോള് വന്നു. ചേട്ടാ വെള്ളം. താങ്ക്സ് മോളെ. എന്നാ ഞാൻ പോകട്ടെ ഏട്ടത്തി ഹോ ഇനി പിടിച്ചു നിറുത്താൻ പറ്റില്ലാലോ അല്ലെടാ. ഹ്മ്മ് പോയല്ലേ പറ്റു. ഹ്മ്മ് എന്ന് ചിരിച്ചോണ്ട് ഏട്ടത്തി എന്നെ യാത്രയാക്കി.. ഞാൻ പുറത്തു റോട്ടിലേക്കു ഇങ്ങുന്നത് വരെ ഏട്ടത്തി മുമ്പിൽ ചിരിച്ചോണ്ട് നിന്നു.

വീട്ടിലെത്തിയതും അമ്മയുടെ വക നിറയെ കേട്ടു.. ഒന്നിനും എതിർത്തു പറയാതെ എല്ലാം വാങ്ങിവെച്ചു. അമ്മ ഫുഡ്‌ എടുത്തു വെച്ചതും കഴിച്ചോണ്ട് നേരെ ബെഡ്‌ഡിലേക്ക്. നേരം വെളുത്തത് അറിഞ്ഞില്ല. ഇന്നത്തെ വർക്ഔട്ട് ഒന്നും നടന്നില്ല എന്നോർത്ത് കൊണ്ട് നേരെ തായേക്ക് വന്നു. ഹോ എണീറ്റോ പുന്നാര മോൻ. ഹ്മ്മ് എണീറ്റു അമ്മേ. ഹോ അപ്പോഴാണ് എന്റെ ഫോൺ നിർത്താതെ അടിക്കുന്നെ. ഞാൻ ഫോണെടുത്തു നോക്കി വിദേശ നമ്പർ... ഹലോ ആ രാഹുലെ വളരെ നന്ദിയുണ്ടെടാ ഹലോ ആരാ ഞാൻ രാമേട്ടനാടാ. എന്റെ മനസ്സോന്ന്‌ പതറി.

എന്തിന് രാമേട്ടാ. എടാ അവൾ പറഞ്ഞു ഇന്നലെ അവൾക്കു വയ്യാത്തോണ്ട് നീയാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോയെ എന്ന്. ആര് പറഞ്ഞു വിനീത ഏട്ടത്തിയോ ഹ്മ്മ് അവളും മക്കളും പറഞ്ഞു നിന്നോട് വിളിച്ചു ഒരു താങ്ക്സ് പറയാൻ