Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 4 [SAiNU]

നോക്കട്ടെ. ഇത നോക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഏട്ടത്തി രണ്ടു കയ്യും കാണിച്ചു തന്നു. ഹോ അപ്പൊ ഒന്നുമില്ലേ. അതെ ഉണ്ട് കണ്ടോ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഏട്ടത്തി ഫോൺ നേരെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു ബെഡ്‌ഡിലേക്ക് കാണിച്ചു.. ബെഡിലെ നനവ് കണ്ട് ഞാൻ. ഹോ കുറെ ഉണ്ടല്ലോ. പിന്നെ ഇല്ലാണ്ടേ. എന്തൊക്കെയാ നീ പറഞ്ഞെ.. ഹോ അപ്പോയെക്കും. അതിനു ഏട്ടത്തി നാണം കലർന്ന ചിരി നൽകി കൊണ്ട്. മതി കേട്ടോ. മതിയോ അതോ ഇന്നത്തേത് മതിയാക്കണോ. ഇന്നത്തേത്. മാത്രം എന്ന് പറഞ്ഞു ഏട്ടത്തി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ഹ്മ്മ് എന്നാ ശരി. ഒന്ന് കണ്ടില്ല എന്ന സങ്കടം മാത്രം.. ഹോ ഇനി അത് കാണണ്ടേ ഉറങ്ങാതിരിക്കണ്ട.. എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഏട്ടത്തി ശരീരത്തിലൂടെ ഒന്ന് ക്യാമറ ഒന്നോടിച്ചു കാണിച്ചു. അപ്പൊ ഇത്രയും നേരം ഒന്നുമില്ലാണ്ടായിരുന്നോ. ഹ്മ്മ് ഇടക്ക് എല്ലാം ദേഹത്ത് നിന്നും പോയി.. അത് മാത്രമോ. അതല്ലേ പറഞ്ഞെ എല്ലാമെന്ന്. ഹ്മ്മ്. അപ്പൊ ശരി ഗുഡ് നൈറ്റ്‌. ഹ്മ്മ് വെച്ചിട്ട് പോടാ തെണ്ടി.. ഹോ കാര്യം കഴിഞ്ഞില്ലേ.. ഇനി അതല്ലേ പറയു..

ഞാൻ ഫോൺ ഓഫാക്കി കൊണ്ട് ചുമരിലേക്ക് നോക്കി ദിവസം മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോയെക്കും...

പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഒരുറക്കം ആയിരുന്നു... അതിരാവിലെ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്നത് കെട്ടിട്ടാണ് എഴുന്നേറ്റത്. ഹലോ ഹലോ. എന്താടാ എഴുന്നേറ്റില്ലേ. ഹാ ചേച്ചി ഇല്ല കുറച്ചു നേരം വൈകി ഉറങ്ങാൻ. ഹോ ഇപ്പൊ വിനീത ഏട്ടത്തിയാണല്ലോ എല്ലാം. ഹേയ് അങ്ങിനെ ഒന്നുമില്ല ഏട്ടത്തി ഒരു പാവമാ. ഹോ അവന്റെ ഒരു സ്നേഹം കണ്ടോ. കളിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച എന്നോട് ഇതുവരെ ഒരു പാവം തോന്നാത്തവനാ

ചേച്ചി അത്ര പാവം അല്ലായിരുന്നല്ലോ. ഹോ എന്റെ ചെവിയെല്ലാം. ഓർക്കുമ്പോ തന്നെ പേടിയാ. ടീച്ചേഴ്‌സ് പിന്നെ കൊഞ്ചിക്കും എന്ന് വിചാരിച്ചോടാ.. എന്നാലും ഒരു മനുഷ്യനല്ലേ എന്നോർക്കേണ്ടേ. ഹോ അത് കൊണ്ടാണല്ലോ ഇപ്പൊ സ്നേഹം വടിയുന്ന വിനീത ഏട്ടത്തിയെ കയ്യിലെടുത്തിട്ടുള്ളത്.. ഒന്ന് പൊ ചേച്ചി. അന്ന് ഉണ്ടായതിൽ പിന്നെ ഒന്നു കാണാൻ പോലും കിട്ടിയിട്ടില്ല ഏട്ടത്തിയെ എന്നിട്ട.

ടാ എന്നോട് വെറുതെ കള്ളം പറയേണ്ട കേട്ടോടാ. സത്യം.